Kybalion: karakterler, zaman çizelgesi ve mekânlar

Yazarlar, Mısır’ı ve Hermes Trismegistus’u Hermetik bilgeliğin kaynakları olarak sunar; gizliliği ve seçici öğretimi açıklar.

Konuşmacılar yedi Hermetik ilkeyi sıralar ve zihinsel ustalığın evrensel yasalar çerçevesinde işlediğini anlatır.

Konuşmacılar Zihinsel Dönüşüm’ü zihinsel durumları değiştirmek olarak tanımlar ve bunun imkânlarını zihinsel bir evrenle ilişkilendirir.

Konuşmacılar HER ŞEY’i sonsuz, canlı bir zihin olarak tanımlar; ancak özünün bilinemez olduğunu belirtir.

Öğreti, HER ŞEY’in dışarıdan malzeme almadan ya da özünü bölmeden Evren’i nasıl yarattığını açıklamak için insanın hayal gücünden yararlanır.

Öğreti, mutlak ve göreli bakış açılarını birbirinden ayırır ve sonlu varlıkların doğa yasalarına uyması gerektiğini vurgular.

Öğretmenler, HER ŞEY’in yarattıklarının içinde bulunduğunu anlatır; İçevrim ve Dışevrim’i maddeye yöneliş ve ruha dönüş hareketleri olarak açıklar.

Öğreti, varoluşu titreşim dereceleriyle birbirine bağlanan fiziksel, zihinsel ve ruhsal düzlemlere ayırır.

Yazarlar sürekli titreşimi açıklar; eğitilmiş iradenin ruh hâllerini değiştirebileceğini ve başka zihinleri etkileyebileceğini öne sürer.

Öğreti, karşıtlıkları tek bir şeyin farklı dereceleri olarak ele alır ve kutupluluk ilkesini değişen zihinsel durumlara uygular.

Öğreti, tekrarlanan dalgalanmaları anlatır, nötrleştirmeyi açıklar ve haz ile acıyı birbirini dengeleyen deneyimler olarak sunar.

Yazarlar, şansı bağımsız bir güç olarak reddeder; ustalığı nedensellikten kaçmak değil, daha yüksek yasalara uymak olarak açıklar.

Konuşmacılar Cinsiyet ilkesini fiziksel cinsiyetten ayırır ve eril ile dişil ilkeleri işbirliği yapan yaratıcı güçler olarak tanımlar.

Öğrenciler bilinci incelerken öğreti, irade sahibi ve gözlemleyen Ben’i zihinsel yaratımlar üreten Ben’den ayırır.

Anlatıcılar; yöneltilmiş dikkat, olumlu nitelikler ve daha düşük yasaları dengeleyen ustalık yoluyla bilginin uygulamaya geçirilmesini öğütler.