Soera Yusuf

Vers voor vers

1. بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

   Bismi Allahi ar‑Rahmani ar‑Rahim

   In de naam van Allah, de Erbarmer, de Barmhartige.

2. 1

   الٓر ۚ تِلْكَ ءَايَٰتُ ٱلْكِتَٰبِ ٱلْمُبِينِ

   Alif lam ra tilka ayatu al‑kitabi al‑mubin

   Alif. Lam. Ra. Dit zijn verzen van de Schrift die duidelijk maakt.

3. 2

   إِنَّآ أَنزَلْنَٰهُ قُرْءَٰنًا عَرَبِيًّا لَّعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ

   Inna anzalnahu qur'anan 'arabiyyan la'allakum ta'qilun

   Voorwaar! Wij hebben hem geopenbaard als een voordracht in het Arabisch, opdat jullie begrijpen.

4. 3

   نَحْنُ نَقُصُّ عَلَيْكَ أَحْسَنَ ٱلْقَصَصِ بِمَآ أَوْحَيْنَآ إِلَيْكَ هَٰذَا ٱلْقُرْءَانَ وَإِن كُنتَ مِن قَبْلِهِۦ لَمِنَ ٱلْغَٰفِلِينَ

   Nahnu naqussu 'alayka ahsana al‑qasasi bima awhayna ilayka hadha al‑qur'ana wa'in kunta min qablihi lamina al‑ghafilin

   Wij vertellen jou (Mohammed) het beste van de verhalen doordat Wij jou deze Koran hebben geopenbaard, hoewel jij voordien tot de onwetenden behoorde.

5. 4

   إِذْ قَالَ يُوسُفُ لِأَبِيهِ يَٰٓأَبَتِ إِنِّى رَأَيْتُ أَحَدَ عَشَرَ كَوْكَبًا وَٱلشَّمْسَ وَٱلْقَمَرَ رَأَيْتُهُمْ لِى سَٰجِدِينَ

   Idh qala Yusufu li'abihi ya abati inni ra'aytu ahada 'ashara kawkaban wash‑shamsa wal‑qamara ra'aytuhum li sajidin

   Toen Yusuf tegen zijn vader zei: O mijn vader! Voorwaar! Ik zag in een droom elf planeten en de zon en de maan; ik zag ze zich voor mij neerwerpen.

6. 5

   قَالَ يَٰبُنَىَّ لَا تَقْصُصْ رُءْيَاكَ عَلَىٰٓ إِخْوَتِكَ فَيَكِيدُوا۟ لَكَ كَيْدًا ۖ إِنَّ ٱلشَّيْطَٰنَ لِلْإِنسَٰنِ عَدُوٌّ مُّبِينٌ

   Qala ya bunayya la taqsus ru'yaka 'ala ikhwatika fayakidu laka kaydan inna ash‑shaytana lil‑insani 'aduwwun mubin

   Hij zei: O mijn lieve zoon! Vertel je broers niet over je droom, opdat zij geen list tegen je beramen. Voorwaar! Satan is voor de mens een openlijke vijand.

7. 6

   وَكَذَٰلِكَ يَجْتَبِيكَ رَبُّكَ وَيُعَلِّمُكَ مِن تَأْوِيلِ ٱلْأَحَادِيثِ وَيُتِمُّ نِعْمَتَهُۥ عَلَيْكَ وَعَلَىٰٓ ءَالِ يَعْقُوبَ كَمَآ أَتَمَّهَا عَلَىٰٓ أَبَوَيْكَ مِن قَبْلُ إِبْرَٰهِيمَ وَإِسْحَٰقَ ۚ إِنَّ رَبَّكَ عَلِيمٌ حَكِيمٌ

   Wakadhalika yajtabika rabbuka wayu'allimuka min ta'wili al‑ahadithi wayutimmu ni'matahu 'alayka wa'ala ali Ya'quba kama atammaha 'ala abawayka min qablu Ibrahima wa'Ishaqa inna rabbaka 'alimun hakim

   Zo zal jouw Heer jou uitverkiezen en jou de uitleg van gebeurtenissen leren, en Zijn gunst aan jou en aan de familie van Yaqub vervolmaken, zoals Hij die vervolmaakt heeft aan jouw voorvaderen, Ibrahim en Ishaq. Voorwaar! Jouw Heer is Alwetend, Alwijs.

8. 7

   ۞ لَّقَدْ كَانَ فِى يُوسُفَ وَإِخْوَتِهِۦٓ ءَايَٰتٌ لِّلسَّآئِلِينَ

   Laqad kana fi Yusufa wa'ikhwatihi ayatun lis‑sa'ilin

   Waarlijk, in Yusuf en zijn broers zijn tekenen (van Allahs heerschappij) voor wie vragen stellen.

9. 8

   إِذْ قَالُوا۟ لَيُوسُفُ وَأَخُوهُ أَحَبُّ إِلَىٰٓ أَبِينَا مِنَّا وَنَحْنُ عُصْبَةٌ إِنَّ أَبَانَا لَفِى ضَلَٰلٍ مُّبِينٍ

   Idh qalu laYusufu wa'akhuhu ahabbu ila abina minna wanahnu 'usbatun inna abana lafi dalalin mubin

   Toen zij zeiden: Waarlijk, Yusuf en zijn broer zijn onze vader dierbaarder dan wij, hoewel wij met velen zijn. Voorwaar! Onze vader verkeert in duidelijke dwaling.

10. 9

    ٱقْتُلُوا۟ يُوسُفَ أَوِ ٱطْرَحُوهُ أَرْضًا يَخْلُ لَكُمْ وَجْهُ أَبِيكُمْ وَتَكُونُوا۟ مِنۢ بَعْدِهِۦ قَوْمًا صَٰلِحِينَ

    Uqtulu Yusufa awi itrahuhu ardan yakhlu lakum wajhu abikum watakunu min ba'dihi qawman salihin

    (Eén zei): Dood Yusuf of werp hem in een (ander) land, zodat de gunst van jullie vader geheel voor jullie zal zijn, en (zodat) jullie daarna rechtschapen mensen kunnen zijn.

11. 10

    قَالَ قَآئِلٌ مِّنْهُمْ لَا تَقْتُلُوا۟ يُوسُفَ وَأَلْقُوهُ فِى غَيَٰبَتِ ٱلْجُبِّ يَلْتَقِطْهُ بَعْضُ ٱلسَّيَّارَةِ إِن كُنتُمْ فَٰعِلِينَ

    Qala qa'ilun minhum la taqtulu Yusufa wa'alquhu fi ghayabati al‑jubbi yaltaqithu ba'du as‑sayyarati in kuntum fa'ilin

    Eén van hen zei: Dood Yusuf niet, maar als jullie dan toch iets moeten doen, werp hem dan in de diepte van de put; een karavaan zal hem vinden.

12. 11

    قَالُوا۟ يَٰٓأَبَانَا مَا لَكَ لَا تَأْمَ۫نَّا عَلَىٰ يُوسُفَ وَإِنَّا لَهُۥ لَنَٰصِحُونَ

    Qalu ya abana ma laka la ta'manna 'ala Yusufa wa'inna lahu lanasihun

    Zij zeiden: O onze vader! Waarom vertrouwt u ons Yusuf niet toe, terwijl wij hem toch goedgezind zijn?

13. 12

    أَرْسِلْهُ مَعَنَا غَدًا يَرْتَعْ وَيَلْعَبْ وَإِنَّا لَهُۥ لَحَٰفِظُونَ

    Arsilhu ma'ana ghadan yarta' wayal'ab wa'inna lahu lahafizun

    Stuur hem morgen met ons mee, zodat hij zich kan vermaken en spelen. En voorwaar, wij zullen goed voor hem zorgen.

14. 13

    قَالَ إِنِّى لَيَحْزُنُنِىٓ أَن تَذْهَبُوا۟ بِهِۦ وَأَخَافُ أَن يَأْكُلَهُ ٱلذِّئْبُ وَأَنتُمْ عَنْهُ غَٰفِلُونَ

    Qala inni layahzununi an tadhhabu bihi wa'akhafu an ya'kulahu adh‑dhi'bu wa'antum 'anhu ghafilun

    Hij zei: Voorwaar, het doet mij werkelijk verdriet dat jullie hem meenemen, en ik vrees dat de wolf hem zal verslinden terwijl jullie niet op hem letten.

15. 14

    قَالُوا۟ لَئِنْ أَكَلَهُ ٱلذِّئْبُ وَنَحْنُ عُصْبَةٌ إِنَّآ إِذًا لَّخَٰسِرُونَ

    Qalu la'in akalahu adh‑dhi'bu wanahnu 'usbatun inna idhan lakhasirun

    Zij zeiden: Als de wolf hem zou verslinden terwijl wij een (zo sterke) groep zijn, dan zouden wij zeker al verloren zijn.

16. 15

    فَلَمَّا ذَهَبُوا۟ بِهِۦ وَأَجْمَعُوٓا۟ أَن يَجْعَلُوهُ فِى غَيَٰبَتِ ٱلْجُبِّ ۚ وَأَوْحَيْنَآ إِلَيْهِ لَتُنَبِّئَنَّهُم بِأَمْرِهِمْ هَٰذَا وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ

    Falamma dhahabu bihi wa'ajma'u an yaj'aluhu fi ghayabati al‑jubbi wa'awhayna ilayhi latunabbi'annahum bi'amrihim hadha wahum la yash'urun

    Toen zij hem hadden meegenomen en eensgezind besloten hadden hem in de diepte van de put te plaatsen, openbaarden Wij hem: Jij zult hun over deze daad van hen vertellen, terwijl zij (jou) niet herkennen.

17. 16

    وَجَآءُوٓ أَبَاهُمْ عِشَآءً يَبْكُونَ

    Waja'u abahum 'isha'an yabkun

    En zij kwamen 's avonds huilend bij hun vader.

18. 17

    قَالُوا۟ يَٰٓأَبَانَآ إِنَّا ذَهَبْنَا نَسْتَبِقُ وَتَرَكْنَا يُوسُفَ عِندَ مَتَٰعِنَا فَأَكَلَهُ ٱلذِّئْبُ ۖ وَمَآ أَنتَ بِمُؤْمِنٍ لَّنَا وَلَوْ كُنَّا صَٰدِقِينَ

    Qalu ya abana inna dhahabna nastabiqu watarakna Yusufa 'inda mata'ina fa'akalahu adh‑dhi'bu wama anta bimu'minin lana walaw kunna sadiqin

    Zij zeiden: O onze vader! Wij gingen met elkaar om het hardst lopen en lieten Yusuf bij onze spullen achter, en de wolf heeft hem verslonden. Maar u gelooft ons niet, zelfs wanneer wij de waarheid spreken.

19. 18

    وَجَآءُو عَلَىٰ قَمِيصِهِۦ بِدَمٍ كَذِبٍ ۚ قَالَ بَلْ سَوَّلَتْ لَكُمْ أَنفُسُكُمْ أَمْرًا ۖ فَصَبْرٌ جَمِيلٌ ۖ وَٱللَّهُ ٱلْمُسْتَعَانُ عَلَىٰ مَا تَصِفُونَ

    Waja'u 'ala qamisihi bidamin kadhibin qala bal sawwalat lakum anfusukum amran fasabrun jamilun waAllahu al‑musta'anu 'ala ma tasifun

    En zij kwamen met vals bloed op zijn hemd. Hij zei: Nee, jullie gedachten hebben jullie tot iets verleid. (Mijn weg is) waardig geduld. En Allah is Degene Wiens hulp moet worden gezocht bij die (benarde toestand) die jullie beschrijven.

20. 19

    وَجَآءَتْ سَيَّارَةٌ فَأَرْسَلُوا۟ وَارِدَهُمْ فَأَدْلَىٰ دَلْوَهُۥ ۖ قَالَ يَٰبُشْرَىٰ هَٰذَا غُلَٰمٌ ۚ وَأَسَرُّوهُ بِضَٰعَةً ۚ وَٱللَّهُ عَلِيمٌۢ بِمَا يَعْمَلُونَ

    Waja'at sayyaratun fa'arsalu waridahum fa'adla dalwahu qala ya bushra hadha ghulamun wa'asarruhu bida'atan waAllahu 'alimun bima ya'malun

    En er kwam een karavaan, en zij stuurden hun waterputter eropuit. Hij liet zijn emmer zakken (in de put). Hij zei: Wat een geluk! Hier is een jongeman. En zij verborgen hem als een schat, en Allah wist wat zij deden.

21. 20

    وَشَرَوْهُ بِثَمَنٍۭ بَخْسٍ دَرَٰهِمَ مَعْدُودَةٍ وَكَانُوا۟ فِيهِ مِنَ ٱلزَّٰهِدِينَ

    Washarawhu bithamanin bakhsin darahima ma'dudatin wakanu fihi mina az‑zahidin

    En zij verkochten hem voor een lage prijs, een aantal zilveren munten; en zij hechtten geen waarde aan hem.

22. 21

    وَقَالَ ٱلَّذِى ٱشْتَرَىٰهُ مِن مِّصْرَ لِٱمْرَأَتِهِۦٓ أَكْرِمِى مَثْوَىٰهُ عَسَىٰٓ أَن يَنفَعَنَآ أَوْ نَتَّخِذَهُۥ وَلَدًا ۚ وَكَذَٰلِكَ مَكَّنَّا لِيُوسُفَ فِى ٱلْأَرْضِ وَلِنُعَلِّمَهُۥ مِن تَأْوِيلِ ٱلْأَحَادِيثِ ۚ وَٱللَّهُ غَالِبٌ عَلَىٰٓ أَمْرِهِۦ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ

    Wa qala alladhi ishtarahu min misra li‑imra'atihi akrimi mathwahu 'asa an yanfa'ana aw nattakhidhahu waladan wa kadhalika makkanna li‑Yusufa fi al‑ardi wa linu'allimahu min ta'wili al‑ahadithi wa Allahu ghalibun 'ala amrihi wa lakinna akthara an‑nasi la ya'lamun

    En de man uit Egypte die hem kocht, zei tegen zijn vrouw: Ontvang hem met eerbied. Misschien zal hij ons van nut zijn, of kunnen wij hem als zoon aannemen. Zo gaven Wij Yusuf een gevestigde plaats in het land, opdat Wij hem de uitleg van gebeurtenissen zouden leren. En Allah had de overhand in Zijn beschikking, maar de meeste mensen weten het niet.

23. 22

    وَلَمَّا بَلَغَ أَشُدَّهُۥٓ ءَاتَيْنَٰهُ حُكْمًا وَعِلْمًا ۚ وَكَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ

    Wa lamma balagha ashuddahu ataynahu hukman wa 'ilman wa kadhalika najzi al‑muhsinin

    En toen hij tot volle kracht was gekomen, gaven Wij hem wijsheid en kennis. Zo belonen Wij degenen die goeddoen.

24. 23

    وَرَٰوَدَتْهُ ٱلَّتِى هُوَ فِى بَيْتِهَا عَن نَّفْسِهِۦ وَغَلَّقَتِ ٱلْأَبْوَٰبَ وَقَالَتْ هَيْتَ لَكَ ۚ قَالَ مَعَاذَ ٱللَّهِ ۖ إِنَّهُۥ رَبِّىٓ أَحْسَنَ مَثْوَاىَ ۖ إِنَّهُۥ لَا يُفْلِحُ ٱلظَّٰلِمُونَ

    Wa rawadat‑hu allati huwa fi baytiha 'an nafsihi wa ghallaqati al‑abwaba wa qalat hayta laka qala ma'adha Allahi innahu rabbi ahsana mathwaya innahu la yuflihu az‑zalimun

    En zij in wier huis hij was, vroeg hem om een slechte daad. Zij vergrendelde de deuren en zei: Kom! Hij zei: Ik zoek toevlucht bij Allah! Hij is immers mijn heer, die mij eervol heeft behandeld. Waarlijk, onrechtplegers zullen nooit slagen.

25. 24

    وَلَقَدْ هَمَّتْ بِهِۦ ۖ وَهَمَّ بِهَا لَوْلَآ أَن رَّءَا بُرْهَٰنَ رَبِّهِۦ ۚ كَذَٰلِكَ لِنَصْرِفَ عَنْهُ ٱلسُّوٓءَ وَٱلْفَحْشَآءَ ۚ إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُخْلَصِينَ

    Wa laqad hammat bihi wa hamma biha lawla an ra'a burhana rabbihi kadhalika linasrifa 'anhu as‑su'a wa al‑fahsha'a innahu min 'ibadina al‑mukhlasin

    Zij begeerde hem werkelijk, en hij zou haar hebben begeerd als hij niet het bewijs van zijn Heer had gezien. Zo gebeurde het, opdat Wij het kwaad en de ontucht van hem zouden afwenden. Hij behoorde waarlijk tot Onze uitverkoren dienaren.

26. 25

    وَٱسْتَبَقَا ٱلْبَابَ وَقَدَّتْ قَمِيصَهُۥ مِن دُبُرٍ وَأَلْفَيَا سَيِّدَهَا لَدَا ٱلْبَابِ ۚ قَالَتْ مَا جَزَآءُ مَنْ أَرَادَ بِأَهْلِكَ سُوٓءًا إِلَّآ أَن يُسْجَنَ أَوْ عَذَابٌ أَلِيمٌ

    Wa istabaqa al‑baba wa qaddat qamisahu min duburin wa alfaya sayyidaha lada al‑babi qalat ma jaza'u man arada bi‑ahlika su'an illa an yusjana aw 'adhabun alim

    En zij renden om het hardst naar de deur, en zij scheurde zijn hemd van achteren, en bij de deur ontmoetten zij haar heer en meester. Zij zei: Wat kan de vergelding zijn voor iemand die jouw huisgenoten kwaad wil doen, behalve gevangenschap of een pijnlijke straf?

27. 26

    قَالَ هِىَ رَٰوَدَتْنِى عَن نَّفْسِى ۚ وَشَهِدَ شَاهِدٌ مِّنْ أَهْلِهَآ إِن كَانَ قَمِيصُهُۥ قُدَّ مِن قُبُلٍ فَصَدَقَتْ وَهُوَ مِنَ ٱلْكَٰذِبِينَ

    Qala hiya rawadatni 'an nafsi wa shahida shahidun min ahliha in kana qamisuhu qudda min qubulin fasadaqat wa huwa mina al‑kadhibin

    (Yusuf) zei: Zij was het die mij om een slechte daad vroeg. En een getuige uit haar eigen familie getuigde: Als zijn hemd van voren gescheurd is, dan spreekt zij de waarheid en behoort hij tot de leugenaars.

28. 27

    وَإِن كَانَ قَمِيصُهُۥ قُدَّ مِن دُبُرٍ فَكَذَبَتْ وَهُوَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ

    Wa in kana qamisuhu qudda min duburin fakadhabat wa huwa mina as‑sadiqin

    En als zijn hemd van achteren gescheurd is, dan heeft zij gelogen en behoort hij tot degenen die de waarheid spreken.

29. 28

    فَلَمَّا رَءَا قَمِيصَهُۥ قُدَّ مِن دُبُرٍ قَالَ إِنَّهُۥ مِن كَيْدِكُنَّ ۖ إِنَّ كَيْدَكُنَّ عَظِيمٌ

    Fa lamma ra'a qamisahu qudda min duburin qala innahu min kaydikunna inna kaydakunna 'azim

    Toen hij zag dat zijn hemd van achteren gescheurd was, zei hij: Dit behoort waarlijk tot de listen van jullie vrouwen. Jullie listen zijn waarlijk zeer groot.

30. 29

    يُوسُفُ أَعْرِضْ عَنْ هَٰذَا ۚ وَٱسْتَغْفِرِى لِذَنۢبِكِ ۖ إِنَّكِ كُنتِ مِنَ ٱلْخَاطِـِٔينَ

    Yusufu a'rid 'an hadha wa istaghfiri lidhanbiki innaki kunti mina al‑khati'in

    O Yusuf! Laat dit rusten, en jij, (o vrouw), vraag vergeving voor je zonde. Jij behoort waarlijk tot degenen die schuld dragen.

31. 30

    ۞ وَقَالَ نِسْوَةٌ فِى ٱلْمَدِينَةِ ٱمْرَأَتُ ٱلْعَزِيزِ تُرَٰوِدُ فَتَىٰهَا عَن نَّفْسِهِۦ ۖ قَدْ شَغَفَهَا حُبًّا ۖ إِنَّا لَنَرَىٰهَا فِى ضَلَٰلٍ مُّبِينٍ

    Wa qala niswatun fi al‑madinati imra'atu al-'azizi turawidu fataha 'an nafsihi qad shaghafaha hubban inna lanaraha fi dalalin mubin

    En vrouwen in de stad zeiden: De vrouw van de heerser vraagt haar jonge slaaf om een slechte daad. Hij heeft haar hart werkelijk met liefde getroffen. Wij zien dat zij duidelijk op een dwaalweg is.

32. 31

    فَلَمَّا سَمِعَتْ بِمَكْرِهِنَّ أَرْسَلَتْ إِلَيْهِنَّ وَأَعْتَدَتْ لَهُنَّ مُتَّكَـًٔا وَءَاتَتْ كُلَّ وَٰحِدَةٍ مِّنْهُنَّ سِكِّينًا وَقَالَتِ ٱخْرُجْ عَلَيْهِنَّ ۖ فَلَمَّا رَأَيْنَهُۥٓ أَكْبَرْنَهُۥ وَقَطَّعْنَ أَيْدِيَهُنَّ وَقُلْنَ حَٰشَ لِلَّهِ مَا هَٰذَا بَشَرًا إِنْ هَٰذَآ إِلَّا مَلَكٌ كَرِيمٌ

    Fa lamma sami'at bimakrihinna arsalat ilayhinna wa a'tadat lahunna muttaka'an wa atat kulla wahidatin minhunna sikkinan wa qalati ukhruj 'alayhinna fa lamma ra'aynahu akbarnahu wa qatta'na aydiyahunna wa qulna hasha lillahi ma hadha basharan in hadha illa malakun karim

    En toen zij hun slinkse gepraat hoorde, liet zij hen uitnodigen en maakte voor hen een rustbank met kussens gereed (om op te liggen tijdens het feestmaal). Zij gaf ieder van hen een mes en zei (tegen Yusuf): Kom naar buiten, naar hen toe! En toen zij hem zagen, bewonderden zij hem en sneden zij zich in hun handen. Zij riepen uit: Allah is vrij van blaam! Dit is geen mens. Dit is niets anders dan een edele engel.

33. 32

    قَالَتْ فَذَٰلِكُنَّ ٱلَّذِى لُمْتُنَّنِى فِيهِ ۖ وَلَقَدْ رَٰوَدتُّهُۥ عَن نَّفْسِهِۦ فَٱسْتَعْصَمَ ۖ وَلَئِن لَّمْ يَفْعَلْ مَآ ءَامُرُهُۥ لَيُسْجَنَنَّ وَلَيَكُونًا مِّنَ ٱلصَّٰغِرِينَ

    Qalat fadhalikunna alladhi lumtunnani fihi wa laqad rawadttuhu 'an nafsihi fa ista'sama wa la'in lam yaf'al ma amuruhu layusjananna wa layakunan mina as‑saghirin

    Zij zei: Dit is degene om wie jullie mij verwijten maakten. Ik vroeg hem een slechte daad te verrichten, maar hij bleef kuis. Maar als hij niet doet wat ik hem beveel, zal hij zeker gevangengezet worden en zeker tot de vernederden behoren.

34. 33

    قَالَ رَبِّ ٱلسِّجْنُ أَحَبُّ إِلَىَّ مِمَّا يَدْعُونَنِىٓ إِلَيْهِ ۖ وَإِلَّا تَصْرِفْ عَنِّى كَيْدَهُنَّ أَصْبُ إِلَيْهِنَّ وَأَكُن مِّنَ ٱلْجَٰهِلِينَ

    Qala Rabbi as‑sijnu ahabbu ilayya mimma yad'unani ilayhi wa illa tasrif 'anni kaydahunna asbu ilayhinna wa akun mina al‑jahilin

    Hij zei: O mijn Heer! De gevangenis is mij liever dan dat waartoe zij mij aansporen. Als U hun listen niet van mij afwendt, zal ik mij tot hen neigen en tot de dwazen behoren.

35. 34

    فَٱسْتَجَابَ لَهُۥ رَبُّهُۥ فَصَرَفَ عَنْهُ كَيْدَهُنَّ ۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلْعَلِيمُ

    Fa istajaba lahu Rabbuhu fasarafa 'anhu kaydahunna innahu huwa as‑Sami'u al-'Alim

    Toen verhoorde zijn Heer zijn gebed en wendde hun listen van hem af. Voorwaar, Hij is Alhorend, Alwetend.

36. 35

    ثُمَّ بَدَا لَهُم مِّنۢ بَعْدِ مَا رَأَوُا۟ ٱلْـَٔايَٰتِ لَيَسْجُنُنَّهُۥ حَتَّىٰ حِينٍ

    Thumma bada lahum min ba'di ma ra'awu al‑ayati layasjununnahu hatta hin

    En nadat zij de tekenen (van zijn onschuld) hadden gezien, leek het hun (de mannen) goed hem voor een tijd gevangen te zetten.

37. 36

    وَدَخَلَ مَعَهُ ٱلسِّجْنَ فَتَيَانِ ۖ قَالَ أَحَدُهُمَآ إِنِّىٓ أَرَىٰنِىٓ أَعْصِرُ خَمْرًا ۖ وَقَالَ ٱلْـَٔاخَرُ إِنِّىٓ أَرَىٰنِىٓ أَحْمِلُ فَوْقَ رَأْسِى خُبْزًا تَأْكُلُ ٱلطَّيْرُ مِنْهُ ۖ نَبِّئْنَا بِتَأْوِيلِهِۦٓ ۖ إِنَّا نَرَىٰكَ مِنَ ٱلْمُحْسِنِينَ

    Wa dakhala ma'ahu as‑sijna fatayani qala ahaduhuma inni arani a'siru khamran wa qala al‑akharu inni arani ahmilu fawqa ra'si khubzan ta'kulu at‑tayru minhu nabbi'na bita'wilihi inna naraka mina al‑muhsinin

    En twee jongemannen kwamen met hem in de gevangenis. Een van hen zei: Ik droomde dat ik wijn perste. De ander zei: Ik droomde dat ik op mijn hoofd brood droeg waarvan de vogels aten. Vertel ons de uitleg, want wij zien dat jij behoort tot degenen die goed zijn (in het uitleggen).

38. 37

    قَالَ لَا يَأْتِيكُمَا طَعَامٌ تُرْزَقَانِهِۦٓ إِلَّا نَبَّأْتُكُمَا بِتَأْوِيلِهِۦ قَبْلَ أَن يَأْتِيَكُمَا ۚ ذَٰلِكُمَا مِمَّا عَلَّمَنِى رَبِّىٓ ۚ إِنِّى تَرَكْتُ مِلَّةَ قَوْمٍ لَّا يُؤْمِنُونَ بِٱللَّهِ وَهُم بِٱلْـَٔاخِرَةِ هُمْ كَٰفِرُونَ

    Qala la ya'tikuma ta'amun turzaqanihi illa nabba'tukuma bita'wilihi qabla an ya'tiyakuma dhalikuma mimma 'allamani Rabbi inni taraktu millata qawmin la yu'minuna billahi wa hum bil‑akhirati hum kafirun

    Hij zei: Het voedsel dat jullie (dagelijks) krijgen, zal niet bij jullie komen voordat ik jullie de uitleg heb verteld. Dit behoort tot wat mijn Heer mij heeft geleerd. Voorwaar, ik heb de godsdienst verlaten van mensen die niet in Allah geloven en die het Hiernamaals verloochenen.

39. 38

    وَٱتَّبَعْتُ مِلَّةَ ءَابَآءِىٓ إِبْرَٰهِيمَ وَإِسْحَٰقَ وَيَعْقُوبَ ۚ مَا كَانَ لَنَآ أَن نُّشْرِكَ بِٱللَّهِ مِن شَىْءٍ ۚ ذَٰلِكَ مِن فَضْلِ ٱللَّهِ عَلَيْنَا وَعَلَى ٱلنَّاسِ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يَشْكُرُونَ

    Wattaba'tu millata aba'i Ibrahima wa Ishaqa wa Ya'quba ma kana lana an nushrika billahi min shay'in dhalika min fadli Allahi 'alayna wa 'ala an‑nasi wa lakinna akthara an‑nasi la yashkurun

    En ik heb de godsdienst gevolgd van mijn vaderen, Ibrahim, Ishaq en Yaqub. Het past ons nooit iets als deelgenoot aan Allah toe te kennen. Dit behoort tot de gunst van Allah aan ons (de nakomelingen van Ibrahim) en aan de mensheid, maar de meeste mensen zijn niet dankbaar.

40. 39

    يَٰصَٰحِبَىِ ٱلسِّجْنِ ءَأَرْبَابٌ مُّتَفَرِّقُونَ خَيْرٌ أَمِ ٱللَّهُ ٱلْوَٰحِدُ ٱلْقَهَّارُ

    Ya sahibayi as‑sijni a'arbabun mutafarriquna khayrun ami Allahu al‑Wahidu al‑Qahhar

    O mijn medegevangenen! Zijn verschillende heren beter, of Allah, de Ene, de Almachtige?

41. 40

    مَا تَعْبُدُونَ مِن دُونِهِۦٓ إِلَّآ أَسْمَآءً سَمَّيْتُمُوهَآ أَنتُمْ وَءَابَآؤُكُم مَّآ أَنزَلَ ٱللَّهُ بِهَا مِن سُلْطَٰنٍ ۚ إِنِ ٱلْحُكْمُ إِلَّا لِلَّهِ ۚ أَمَرَ أَلَّا تَعْبُدُوٓا۟ إِلَّآ إِيَّاهُ ۚ ذَٰلِكَ ٱلدِّينُ ٱلْقَيِّمُ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ

    Ma ta'buduna min dunihi illa asma'an sammaytumuha antum wa aba'ukum ma anzala Allahu biha min sultanin ini al‑hukmu illa lillahi amara alla ta'budu illa iyyahu dhalika ad‑dinu al‑qayyimu wa lakinna akthara an‑nasi la ya'lamun

    Wat jullie naast Hem aanbidden, zijn slechts namen die jullie en jullie vaderen hebben gegeven. Allah heeft daarvoor geen machtiging geopenbaard. Het oordeel berust alleen bij Allah, Die jullie heeft bevolen niemand behalve Hem te aanbidden. Dit is de juiste godsdienst, maar de meeste mensen weten het niet.

42. 41

    يَٰصَٰحِبَىِ ٱلسِّجْنِ أَمَّآ أَحَدُكُمَا فَيَسْقِى رَبَّهُۥ خَمْرًا ۖ وَأَمَّا ٱلْـَٔاخَرُ فَيُصْلَبُ فَتَأْكُلُ ٱلطَّيْرُ مِن رَّأْسِهِۦ ۚ قُضِىَ ٱلْأَمْرُ ٱلَّذِى فِيهِ تَسْتَفْتِيَانِ

    Ya sahibayi as‑sijni amma ahadukuma fayasqi rabbahu khamran wa amma al‑akharu fayuslabu fata'kulu at‑tayru min ra'sihi qudiya al‑amru alladhi fihi tastaftiyan

    O mijn twee medegevangenen! Een van jullie zal voor zijn heer wijn inschenken om te drinken. De ander zal gekruisigd worden, zodat de vogels van zijn hoofd zullen eten. Zo is beslist over de zaak waarnaar jullie vroegen.

43. 42

    وَقَالَ لِلَّذِى ظَنَّ أَنَّهُۥ نَاجٍ مِّنْهُمَا ٱذْكُرْنِى عِندَ رَبِّكَ فَأَنسَىٰهُ ٱلشَّيْطَٰنُ ذِكْرَ رَبِّهِۦ فَلَبِثَ فِى ٱلسِّجْنِ بِضْعَ سِنِينَ

    Wa qala lilladhi zanna annahu najin minhuma udhkurni 'inda rabbika fa'ansahu ash‑shaytanu dhikra rabbihi falabitha fi as‑sijni bid'a sinin

    En hij zei tegen degene van de twee van wie hij wist dat hij vrijgelaten zou worden: Noem mij in de tegenwoordigheid van je heer. Maar Satan liet hem vergeten het aan zijn heer te vermelden, zodat hij (Yusuf) nog enkele jaren in de gevangenis bleef.

44. 43

    وَقَالَ ٱلْمَلِكُ إِنِّىٓ أَرَىٰ سَبْعَ بَقَرَٰتٍ سِمَانٍ يَأْكُلُهُنَّ سَبْعٌ عِجَافٌ وَسَبْعَ سُنۢبُلَٰتٍ خُضْرٍ وَأُخَرَ يَابِسَٰتٍ ۖ يَٰٓأَيُّهَا ٱلْمَلَأُ أَفْتُونِى فِى رُءْيَٰىَ إِن كُنتُمْ لِلرُّءْيَا تَعْبُرُونَ

    Wa qala al‑maliku inni ara sab'a baqaratin simanin ya'kuluhunna sab'un 'ijafun wa sab'a sumbulatin khudrin wa ukhara yabisatin ya ayyuha al‑mala'u aftuni fi ru'yaya in kuntum lir‑ru'ya ta'burun

    En de koning zei: Voorwaar, ik zag in een droom zeven vette koeien die door zeven magere werden opgegeten, en zeven groene korenaren en andere (zeven) dorre. O vooraanstaanden! Leg mij mijn visioen uit, als jullie dromen kunnen uitleggen.

45. 44

    قَالُوٓا۟ أَضْغَٰثُ أَحْلَٰمٍ ۖ وَمَا نَحْنُ بِتَأْوِيلِ ٱلْأَحْلَٰمِ بِعَٰلِمِينَ

    Qalu adghathu ahlamin wa ma nahnu bita'wili al‑ahlami bi'alimin

    Zij antwoordden: Verwarde dromen! En wij hebben geen kennis van het uitleggen van dromen.

46. 45

    وَقَالَ ٱلَّذِى نَجَا مِنْهُمَا وَٱدَّكَرَ بَعْدَ أُمَّةٍ أَنَا۠ أُنَبِّئُكُم بِتَأْوِيلِهِۦ فَأَرْسِلُونِ

    Wa qala alladhi naja minhuma waddakara ba'da ummatin ana unabbi'ukum bita'wilihi fa'arsilun

    En degene van de twee die was vrijgelaten en zich (nu) eindelijk herinnerde, zei: Ik zal jullie de uitleg bekendmaken; stuur mij er daarom op uit.

47. 46

    يُوسُفُ أَيُّهَا ٱلصِّدِّيقُ أَفْتِنَا فِى سَبْعِ بَقَرَٰتٍ سِمَانٍ يَأْكُلُهُنَّ سَبْعٌ عِجَافٌ وَسَبْعِ سُنۢبُلَٰتٍ خُضْرٍ وَأُخَرَ يَابِسَٰتٍ لَّعَلِّىٓ أَرْجِعُ إِلَى ٱلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَعْلَمُونَ

    Yusufu ayyuha as‑siddiqu aftina fi sab'i baqaratin simanin ya'kuluhunna sab'un 'ijafun wa sab'i sumbulatin khudrin wa ukhara yabisatin la'alli arji'u ila an‑nasi la'allahum ya'lamun

    (En toen hij bij Yusuf in de gevangenis kwam, riep hij uit): Yusuf! O waarheidsgetrouwe! Leg ons uit wat de zeven vette koeien betekenen die door zeven magere werden opgegeten, en de zeven groene korenaren en andere (zeven) dorre, zodat ik naar de mensen kan terugkeren en zij het kunnen weten.

48. 47

    قَالَ تَزْرَعُونَ سَبْعَ سِنِينَ دَأَبًا فَمَا حَصَدتُّمْ فَذَرُوهُ فِى سُنۢبُلِهِۦٓ إِلَّا قَلِيلًا مِّمَّا تَأْكُلُونَ

    Qala tazra'una sab'a sinina da'aban fama hasadtum fadharuhu fi sumbulihi illa qalilan mimma ta'kulun

    Hij zei: Jullie zullen zeven jaar zaaien zoals gewoonlijk, maar laat wat jullie oogsten in de aar, behalve het weinige dat jullie eten.

49. 48

    ثُمَّ يَأْتِى مِنۢ بَعْدِ ذَٰلِكَ سَبْعٌ شِدَادٌ يَأْكُلْنَ مَا قَدَّمْتُمْ لَهُنَّ إِلَّا قَلِيلًا مِّمَّا تُحْصِنُونَ

    Thumma ya'ti min ba'di dhalika sab'un shidadun ya'kulna ma qaddamtum lahunna illa qalilan mimma tuhsinun

    Daarna zullen zeven zware jaren komen die alles zullen verslinden wat jullie ervoor hebben klaargemaakt, behalve een weinig van wat jullie hebben opgeslagen.

50. 49

    ثُمَّ يَأْتِى مِنۢ بَعْدِ ذَٰلِكَ عَامٌ فِيهِ يُغَاثُ ٱلنَّاسُ وَفِيهِ يَعْصِرُونَ

    Thumma ya'ti min ba'di dhalika 'amun fihi yughathu an‑nasu wa fihi ya'sirun

    Daarna zal een jaar komen waarin de mensen overvloedige oogsten zullen hebben en waarin zij (wijn en olie) zullen persen.

51. 50

    وَقَالَ ٱلْمَلِكُ ٱئْتُونِى بِهِۦ ۖ فَلَمَّا جَآءَهُ ٱلرَّسُولُ قَالَ ٱرْجِعْ إِلَىٰ رَبِّكَ فَسْـَٔلْهُ مَا بَالُ ٱلنِّسْوَةِ ٱلَّٰتِى قَطَّعْنَ أَيْدِيَهُنَّ ۚ إِنَّ رَبِّى بِكَيْدِهِنَّ عَلِيمٌ

    Wa qala al‑maliku i'tuni bihi falamma ja'ahu ar‑rasulu qala irji' ila rabbika fas'alhu ma balu an‑niswati allati qatta'na aydiyahunna inna Rabbi bikaydihinna 'alim

    En de koning zei: Breng hem bij mij. En toen de boodschapper bij hem kwam, zei hij (Yusuf): Keer terug naar je heer en vraag hem hoe het zat met de vrouwen die in hun handen sneden. Voorwaar, mijn Heer kent hun list.

52. 51

    قَالَ مَا خَطْبُكُنَّ إِذْ رَٰوَدتُّنَّ يُوسُفَ عَن نَّفْسِهِۦ ۚ قُلْنَ حَٰشَ لِلَّهِ مَا عَلِمْنَا عَلَيْهِ مِن سُوٓءٍ ۚ قَالَتِ ٱمْرَأَتُ ٱلْعَزِيزِ ٱلْـَٰٔنَ حَصْحَصَ ٱلْحَقُّ أَنَا۠ رَٰوَدتُّهُۥ عَن نَّفْسِهِۦ وَإِنَّهُۥ لَمِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ

    Qala ma khatbukunna idh rawadtunna Yusufa 'an nafsihi qulna hasha lillahi ma 'alimna 'alayhi min su'in qalati imra'atu al-'azizi al-'ana hashasa al‑haqqu ana rawadtuhu 'an nafsihi wa innahu lamina as‑sadiqin

    Hij (de koning) (liet toen die vrouwen komen en) zei: Wat gebeurde er toen jullie Yusuf tot een slechte daad aanzetten? Zij antwoordden: Allah is vrij van elke blaam! Wij weten niets slechts van hem. De vrouw van de heerser zei: Nu is de waarheid aan het licht gekomen. Ik heb hem tot een slechte daad aangezet, en hij behoort zeker tot de waarheidsgetrouwen.

53. 52

    ذَٰلِكَ لِيَعْلَمَ أَنِّى لَمْ أَخُنْهُ بِٱلْغَيْبِ وَأَنَّ ٱللَّهَ لَا يَهْدِى كَيْدَ ٱلْخَآئِنِينَ

    Dhalika liya'lama anni lam akhunhu bil‑ghaybi wa anna Allaha la yahdi kayda al‑kha'inin

    (Toen zei Yusuf: Ik vroeg om) dit, opdat hij (mijn heer) zal weten dat ik hem niet in het geheim heb verraden, en dat Allah de list van de verraders zeker niet tot een goed einde leidt.

54. 53

    ۞ وَمَآ أُبَرِّئُ نَفْسِىٓ ۚ إِنَّ ٱلنَّفْسَ لَأَمَّارَةٌۢ بِٱلسُّوٓءِ إِلَّا مَا رَحِمَ رَبِّىٓ ۚ إِنَّ رَبِّى غَفُورٌ رَّحِيمٌ

    Wa ma ubarri'u nafsi inna an‑nafsa la'ammaratun bis‑su'i illa ma rahima Rabbi inna Rabbi ghafurun Rahim

    Ik pleit mijzelf niet vrij. Voorwaar, de (menselijke) ziel zet aan tot het kwaad, behalve de ziel waaraan mijn Heer barmhartigheid bewijst. Voorwaar, mijn Heer is Vergevingsgezind, Barmhartig.

55. 54

    وَقَالَ ٱلْمَلِكُ ٱئْتُونِى بِهِۦٓ أَسْتَخْلِصْهُ لِنَفْسِى ۖ فَلَمَّا كَلَّمَهُۥ قَالَ إِنَّكَ ٱلْيَوْمَ لَدَيْنَا مَكِينٌ أَمِينٌ

    Wa qala al‑maliku i'tuni bihi astakhlishu linafsi falamma kallamahu qala innaka al‑yawma ladayna makinun amin

    En de koning zei: Breng hem bij mij, zodat ik hem in mijn persoonlijke dienst kan nemen. En toen hij met hem had gesproken, zei hij: Voorwaar, vanaf vandaag heb je bij ons een gevestigde positie en geniet je ons vertrouwen.

56. 55

    قَالَ ٱجْعَلْنِى عَلَىٰ خَزَآئِنِ ٱلْأَرْضِ ۖ إِنِّى حَفِيظٌ عَلِيمٌ

    Qala ij'alni 'ala khaza'ini al‑ardi inni hafizun 'alim

    Hij zei: Stel mij aan over de voorraadschuren van het land. Voorwaar, ik ben een kundige beheerder.

57. 56

    وَكَذَٰلِكَ مَكَّنَّا لِيُوسُفَ فِى ٱلْأَرْضِ يَتَبَوَّأُ مِنْهَا حَيْثُ يَشَآءُ ۚ نُصِيبُ بِرَحْمَتِنَا مَن نَّشَآءُ ۖ وَلَا نُضِيعُ أَجْرَ ٱلْمُحْسِنِينَ

    Wa kadhalika makkanna liYusufa fi al‑ardi yatabawwa'u minha haythu yasha'u nusibu birahmatina man nasha'u wa la nudi'u ajra al‑muhsinin

    Zo gaven Wij Yusuf macht in het land. Hij kon er beschikken over elke plaats die hij wenste. Wij schenken Onze barmhartigheid aan wie Wij willen. Wij laten de beloning van de goeden niet verloren gaan.

58. 57

    وَلَأَجْرُ ٱلْـَٔاخِرَةِ خَيْرٌ لِّلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَكَانُوا۟ يَتَّقُونَ

    Wa la'ajru al‑akhirati khayrun lilladhina amanu wa kanu yattaqun

    En de beloning van het Hiernamaals is beter voor degenen die geloven en zich hoeden voor (het kwaad).

59. 58

    وَجَآءَ إِخْوَةُ يُوسُفَ فَدَخَلُوا۟ عَلَيْهِ فَعَرَفَهُمْ وَهُمْ لَهُۥ مُنكِرُونَ

    Wa ja'a ikhwatu Yusufa fadakhalu 'alayhi fa'arafahum wa hum lahu munkirun

    En de broers van Yusuf kwamen en verschenen voor hem. Hij herkende hen, maar zij herkenden hem niet.

60. 59

    وَلَمَّا جَهَّزَهُم بِجَهَازِهِمْ قَالَ ٱئْتُونِى بِأَخٍ لَّكُم مِّنْ أَبِيكُمْ ۚ أَلَا تَرَوْنَ أَنِّىٓ أُوفِى ٱلْكَيْلَ وَأَنَا۠ خَيْرُ ٱلْمُنزِلِينَ

    Wa lamma jahhazahum bijahazihim qala i'tuni bi'akhin lakum min abikum ala tarawna anni ufi al‑kayla wa ana khayru al‑munzilin

    En toen hij hen van hun voorraden had voorzien, zei hij: Breng mij een broer van jullie van vaderskant. Zien jullie niet dat ik de maat volledig geef en de beste gastheer ben?

61. 60

    فَإِن لَّمْ تَأْتُونِى بِهِۦ فَلَا كَيْلَ لَكُمْ عِندِى وَلَا تَقْرَبُونِ

    Fa'in lam ta'tuni bihi fala kayla lakum 'indi wa la taqrabun

    En als jullie hem niet bij mij brengen, zullen jullie bij mij geen maat meer ontvangen en mogen jullie niet meer naderbij komen.

62. 61

    قَالُوا۟ سَنُرَٰوِدُ عَنْهُ أَبَاهُ وَإِنَّا لَفَٰعِلُونَ

    Qalu sanarawidu 'anhu abahu wa inna lafa'ilun

    Zij zeiden: Wij zullen proberen zijn vader over te halen hem af te staan; dat zullen wij zeker doen.

63. 62

    وَقَالَ لِفِتْيَٰنِهِ ٱجْعَلُوا۟ بِضَٰعَتَهُمْ فِى رِحَالِهِمْ لَعَلَّهُمْ يَعْرِفُونَهَآ إِذَا ٱنقَلَبُوٓا۟ إِلَىٰٓ أَهْلِهِمْ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ

    Wa qala lifityanihi ij'alu bida'atahum fi rihalihim la'allahum ya'rifunaha idha inqalabu ila ahlihim la'allahum yarji'un

    Hij zei tegen zijn jonge mannen: Leg hun koopwaar in hun zadeltassen, zodat zij die herkennen wanneer zij bij hun familie terugkomen en dan terug zullen komen.

64. 63

    فَلَمَّا رَجَعُوٓا۟ إِلَىٰٓ أَبِيهِمْ قَالُوا۟ يَٰٓأَبَانَا مُنِعَ مِنَّا ٱلْكَيْلُ فَأَرْسِلْ مَعَنَآ أَخَانَا نَكْتَلْ وَإِنَّا لَهُۥ لَحَٰفِظُونَ

    Falamma raja'u ila abihim qalu ya abana muni'a minna al‑kaylu fa'arsil ma'ana akhana naktal wa inna lahu lahafizun

    Toen zij bij hun vader terugkwamen, zeiden zij: O onze vader! De maat wordt ons geweigerd. Stuur daarom onze broer met ons mee, zodat wij de maat kunnen verkrijgen. Wij zullen hem zeker goed bewaken.

65. 64

    قَالَ هَلْ ءَامَنُكُمْ عَلَيْهِ إِلَّا كَمَآ أَمِنتُكُمْ عَلَىٰٓ أَخِيهِ مِن قَبْلُ ۖ فَٱللَّهُ خَيْرٌ حَٰفِظًا ۖ وَهُوَ أَرْحَمُ ٱلرَّٰحِمِينَ

    Qala hal amanukum 'alayhi illa kama amintukum 'ala akhihi min qablu faAllahu khayrun hafizan wa huwa arhamu ar‑rahimin

    Hij zei: Kan ik hem anders aan jullie toevertrouwen dan zoals ik vroeger zijn broer aan jullie heb toevertrouwd? Allah is beter in het bewaken, en Hij is de Meest Barmhartige van hen die barmhartigheid tonen.

66. 65

    وَلَمَّا فَتَحُوا۟ مَتَٰعَهُمْ وَجَدُوا۟ بِضَٰعَتَهُمْ رُدَّتْ إِلَيْهِمْ ۖ قَالُوا۟ يَٰٓأَبَانَا مَا نَبْغِى ۖ هَٰذِهِۦ بِضَٰعَتُنَا رُدَّتْ إِلَيْنَا ۖ وَنَمِيرُ أَهْلَنَا وَنَحْفَظُ أَخَانَا وَنَزْدَادُ كَيْلَ بَعِيرٍ ۖ ذَٰلِكَ كَيْلٌ يَسِيرٌ

    Wa lamma fatahu mata'ahum wajadu bida'atahum ruddat ilayhim qalu ya abana ma nabghi hadhihi bida'atuna ruddat ilayna wa namiru ahlana wa nahfazu akhana wa nazdadu kayla ba'irin dhalika kaylun yasir

    Toen zij hun bezittingen openden, ontdekten zij dat hun koopwaar aan hen was teruggegeven. Zij zeiden: O onze vader! Wat kunnen wij (meer) vragen? Hier is onze koopwaar aan ons teruggegeven. Wij zullen voedsel voor onze familie halen en onze broer bewaken, en wij zullen de extra maat van een kameel(vracht) krijgen. Dit (wat wij nu meebrengen) is een geringe maat.

67. 66

    قَالَ لَنْ أُرْسِلَهُۥ مَعَكُمْ حَتَّىٰ تُؤْتُونِ مَوْثِقًا مِّنَ ٱللَّهِ لَتَأْتُنَّنِى بِهِۦٓ إِلَّآ أَن يُحَاطَ بِكُمْ ۖ فَلَمَّآ ءَاتَوْهُ مَوْثِقَهُمْ قَالَ ٱللَّهُ عَلَىٰ مَا نَقُولُ وَكِيلٌ

    Qala lan ursilahu ma'akum hatta tu'tuni mawthiqan mina Allahi lata'tunnani bihi illa an yuhata bikum falamma atawhu mawthiqahum qala Allahu 'ala ma naqulu Wakil

    Hij zei: Ik zal hem niet met jullie meesturen totdat jullie mij in de naam van Allah een plechtige belofte geven dat jullie hem bij mij zullen terugbrengen, tenzij jullie omsingeld worden. Toen zij hem hun plechtige belofte hadden gegeven, zei hij: Allah is de Bewaker over wat wij zeggen.

68. 67

    وَقَالَ يَٰبَنِىَّ لَا تَدْخُلُوا۟ مِنۢ بَابٍ وَٰحِدٍ وَٱدْخُلُوا۟ مِنْ أَبْوَٰبٍ مُّتَفَرِّقَةٍ ۖ وَمَآ أُغْنِى عَنكُم مِّنَ ٱللَّهِ مِن شَىْءٍ ۖ إِنِ ٱلْحُكْمُ إِلَّا لِلَّهِ ۖ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ ۖ وَعَلَيْهِ فَلْيَتَوَكَّلِ ٱلْمُتَوَكِّلُونَ

    Wa qala ya baniyya la tadkhulu min babin wahidin wadkhulu min abwabin mutafarriqatin wa ma 'ughni 'ankum mina Allahi min shay'in 'ini al‑hukmu 'illa lillahi 'alayhi tawakkaltu wa 'alayhi falyatawakkali al‑mutawakkilun

    En hij zei: O mijn zonen! Ga niet door één poort naar binnen, maar ga door verschillende poorten naar binnen. Ik kan jullie in niets tegen Allah beschermen. Het oordeel berust alleen bij Allah. Op Hem stel ik mijn vertrouwen, en laten allen die vertrouwen op Hem hun vertrouwen stellen.

69. 68

    وَلَمَّا دَخَلُوا۟ مِنْ حَيْثُ أَمَرَهُمْ أَبُوهُم مَّا كَانَ يُغْنِى عَنْهُم مِّنَ ٱللَّهِ مِن شَىْءٍ إِلَّا حَاجَةً فِى نَفْسِ يَعْقُوبَ قَضَىٰهَا ۚ وَإِنَّهُۥ لَذُو عِلْمٍ لِّمَا عَلَّمْنَٰهُ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ

    Wa lamma dakhalu min haythu 'amarahum 'abuhum ma kana yughni 'anhum mina Allahi min shay'in 'illa hajatan fi nafsi Ya'quba qadaha wa 'innahu ladhu 'ilmin lima 'allamnahu wa lakinna 'akthara an‑nasi la ya'lamun

    Toen zij binnengingen op de wijze die hun vader hun had opgedragen, kon dit hen in niets tegen Allah beschermen. Het was slechts een behoefte in de ziel van Yaqub die hij zo vervulde. Hij bezat inderdaad kennis, omdat Wij hem hadden onderwezen, maar de meeste mensen weten het niet.

70. 69

    وَلَمَّا دَخَلُوا۟ عَلَىٰ يُوسُفَ ءَاوَىٰٓ إِلَيْهِ أَخَاهُ ۖ قَالَ إِنِّىٓ أَنَا۠ أَخُوكَ فَلَا تَبْتَئِسْ بِمَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ

    Wa lamma dakhalu 'ala Yusufa 'awa 'ilayhi 'akhahu qala 'inni 'ana 'akhuka fala tabta'is bima kanu ya'malun

    Toen zij bij Yusuf binnenkwamen, nam hij zijn broer bij zich en zei: Ik ben het, jouw broer. Treur daarom niet om wat zij hebben gedaan.

71. 70

    فَلَمَّا جَهَّزَهُم بِجَهَازِهِمْ جَعَلَ ٱلسِّقَايَةَ فِى رَحْلِ أَخِيهِ ثُمَّ أَذَّنَ مُؤَذِّنٌ أَيَّتُهَا ٱلْعِيرُ إِنَّكُمْ لَسَٰرِقُونَ

    Fa lamma jahhazahum bijahazihim ja'ala as‑siqayata fi rahli 'akhihi thumma 'adhdhana mu'adhdhinun 'ayyatuha al-'iru 'innakum lasariqun

    Toen hij hen van hun voorraad had voorzien, stopte hij de drinkbeker in de zadeltas van zijn broer. Daarna riep een omroeper: O kameelrijders! Jullie zijn beslist dieven!

72. 71

    قَالُوا۟ وَأَقْبَلُوا۟ عَلَيْهِم مَّاذَا تَفْقِدُونَ

    Qalu wa 'aqbalu 'alayhim madha tafqidun

    Zij riepen, terwijl zij naar hen toe kwamen: Wat hebben jullie verloren?

73. 72

    قَالُوا۟ نَفْقِدُ صُوَاعَ ٱلْمَلِكِ وَلِمَن جَآءَ بِهِۦ حِمْلُ بَعِيرٍ وَأَنَا۠ بِهِۦ زَعِيمٌ

    Qalu nafqidu suwa'a al‑maliki wa liman ja'a bihi himlu ba'irin wa 'ana bihi za'im

    Zij zeiden: Wij hebben de beker van de koning verloren. Wie hem terugbrengt, krijgt een kameellading, en ik (zei Yusuf) sta daarvoor in.

74. 73

    قَالُوا۟ تَٱللَّهِ لَقَدْ عَلِمْتُم مَّا جِئْنَا لِنُفْسِدَ فِى ٱلْأَرْضِ وَمَا كُنَّا سَٰرِقِينَ

    Qalu tallahi laqad 'alimtum ma ji'na linufsida fi al-'ardi wa ma kunna sariqin

    Zij zeiden: Bij Allah, jullie weten heel goed dat wij niet zijn gekomen om kwaad in het land te doen, en wij zijn geen dieven.

75. 74

    قَالُوا۟ فَمَا جَزَٰٓؤُهُۥٓ إِن كُنتُمْ كَٰذِبِينَ

    Qalu fama jaza'uhu 'in kuntum kadhibin

    Zij zeiden: En wat zal de straf ervoor zijn als blijkt dat jullie liegen?

76. 75

    قَالُوا۟ جَزَٰٓؤُهُۥ مَن وُجِدَ فِى رَحْلِهِۦ فَهُوَ جَزَٰٓؤُهُۥ ۚ كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلظَّٰلِمِينَ

    Qalu jaza'uhu man wujida fi rahlihi fahuwa jaza'uhu kadhalika najzi az‑zalimin

    Zij zeiden: De straf ervoor! Degene in wiens tas (de beker) wordt gevonden, zal zelf de straf ervoor zijn. Zo vergelden wij het de onrechtplegers.

77. 76

    فَبَدَأَ بِأَوْعِيَتِهِمْ قَبْلَ وِعَآءِ أَخِيهِ ثُمَّ ٱسْتَخْرَجَهَا مِن وِعَآءِ أَخِيهِ ۚ كَذَٰلِكَ كِدْنَا لِيُوسُفَ ۖ مَا كَانَ لِيَأْخُذَ أَخَاهُ فِى دِينِ ٱلْمَلِكِ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ ۚ نَرْفَعُ دَرَجَٰتٍ مَّن نَّشَآءُ ۗ وَفَوْقَ كُلِّ ذِى عِلْمٍ عَلِيمٌ

    Fabada'a bi'aw'iyatihim qabla wi'a'i 'akhihi thumma istakhrajaha min wi'a'i 'akhihi kadhalika kidna liYusufa ma kana liya'khudha 'akhahu fi dini al‑maliki 'illa 'an yasha'a Allahu narfa'u darajatin man nasha'u wa fawqa kulli dhi 'ilmin 'alim

    Toen begon hij (Yusuf) hun tassen te doorzoeken vóór de tas van zijn broer; daarna haalde hij het uit de tas van zijn broer. Zo beraamden Wij het voor Yusuf. Volgens de wet van de koning had hij zijn broer niet kunnen vasthouden, tenzij Allah het wilde. Wij verheffen wie Wij willen in graden (van barmhartigheid), en boven iedere bezitter van kennis staat iemand die meer weet.

78. 77

    ۞ قَالُوٓا۟ إِن يَسْرِقْ فَقَدْ سَرَقَ أَخٌ لَّهُۥ مِن قَبْلُ ۚ فَأَسَرَّهَا يُوسُفُ فِى نَفْسِهِۦ وَلَمْ يُبْدِهَا لَهُمْ ۚ قَالَ أَنتُمْ شَرٌّ مَّكَانًا ۖ وَٱللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا تَصِفُونَ

    Qalu 'in yasriq faqad saraqa 'akhun lahu min qablu fa'asarraha Yusufu fi nafsihi wa lam yubdiha lahum qala 'antum sharrun makanan wa Allahu 'a'lamu bima tasifun

    Zij zeiden: Als hij steelt, een broer van hem heeft vroeger ook gestolen. Maar Yusuf hield het in zijn hart verborgen en maakte het hun niet bekend. Hij zei (bij zichzelf): Jullie verkeren in een slechtere toestand, en Allah weet het beste (de waarheid van) wat jullie beweren.

79. 78

    قَالُوا۟ يَٰٓأَيُّهَا ٱلْعَزِيزُ إِنَّ لَهُۥٓ أَبًا شَيْخًا كَبِيرًا فَخُذْ أَحَدَنَا مَكَانَهُۥٓ ۖ إِنَّا نَرَىٰكَ مِنَ ٱلْمُحْسِنِينَ

    Qalu ya 'ayyuha al-'azizu 'inna lahu 'aban shaykhan kabiran fakhudh 'ahadana makanahu 'inna naraka mina al‑muhsinin

    Zij zeiden: O heerser van het land! Hij heeft een zeer oude vader, neem daarom een van ons in zijn plaats. Wij zien dat u behoort tot degenen die goeddoen.

80. 79

    قَالَ مَعَاذَ ٱللَّهِ أَن نَّأْخُذَ إِلَّا مَن وَجَدْنَا مَتَٰعَنَا عِندَهُۥٓ إِنَّآ إِذًا لَّظَٰلِمُونَ

    Qala ma'adha Allahi 'an na'khudha 'illa man wajadna mata'ana 'indahu 'inna 'idhan lazalimun

    Hij zei: Allah verhoede dat wij iemand anders grijpen dan degene bij wie wij ons bezit hebben gevonden; dan zouden wij werkelijk onrechtplegers zijn.

81. 80

    فَلَمَّا ٱسْتَيْـَٔسُوا۟ مِنْهُ خَلَصُوا۟ نَجِيًّا ۖ قَالَ كَبِيرُهُمْ أَلَمْ تَعْلَمُوٓا۟ أَنَّ أَبَاكُمْ قَدْ أَخَذَ عَلَيْكُم مَّوْثِقًا مِّنَ ٱللَّهِ وَمِن قَبْلُ مَا فَرَّطتُمْ فِى يُوسُفَ ۖ فَلَنْ أَبْرَحَ ٱلْأَرْضَ حَتَّىٰ يَأْذَنَ لِىٓ أَبِىٓ أَوْ يَحْكُمَ ٱللَّهُ لِى ۖ وَهُوَ خَيْرُ ٱلْحَٰكِمِينَ

    Fa lamma istay'asu minhu khalasu najiyyan qala kabiruhum 'alam ta'lamu 'anna 'abakum qad 'akhadha 'alaykum mawthiqan mina Allahi wa min qablu ma farrattum fi Yusufa falan 'abraha al-'arda hatta ya'dhana li 'abi 'aw yahkuma Allahu li wa huwa khayru al‑hakimin

    Toen zij de hoop hadden opgegeven hem (te bewegen), trokken zij zich terug om samen te overleggen. De oudste van hen zei: Weten jullie niet dat jullie vader jullie in de naam van Allah een belofte heeft laten afleggen en dat jullie eerder tekortgeschoten zijn in de zaak van Yusuf? Daarom zal ik dit land niet verlaten totdat mijn vader toestemming geeft of Allah voor mij oordeelt. Hij is de Beste van de Rechters.

82. 81

    ٱرْجِعُوٓا۟ إِلَىٰٓ أَبِيكُمْ فَقُولُوا۟ يَٰٓأَبَانَآ إِنَّ ٱبْنَكَ سَرَقَ وَمَا شَهِدْنَآ إِلَّا بِمَا عَلِمْنَا وَمَا كُنَّا لِلْغَيْبِ حَٰفِظِينَ

    Irji'u 'ila 'abikum faqulu ya 'abana 'inna ibnaka saraqa wa ma shahidna 'illa bima 'alimna wa ma kunna lilghaybi hafizin

    Keer terug naar jullie vader en zeg: O onze vader! Uw zoon heeft gestolen. Wij getuigen alleen van wat wij weten; wij zijn geen bewakers van het onwaarneembare.

83. 82

    وَسْـَٔلِ ٱلْقَرْيَةَ ٱلَّتِى كُنَّا فِيهَا وَٱلْعِيرَ ٱلَّتِىٓ أَقْبَلْنَا فِيهَا ۖ وَإِنَّا لَصَٰدِقُونَ

    Was'ali al‑qaryata allati kunna fiha wa al-'ira allati 'aqbalna fiha wa 'inna lasadiqun

    Vraag het aan de stad waar wij waren en aan de karavaan waarmee wij hierheen zijn gereisd. Wij spreken werkelijk de waarheid.

84. 83

    قَالَ بَلْ سَوَّلَتْ لَكُمْ أَنفُسُكُمْ أَمْرًا ۖ فَصَبْرٌ جَمِيلٌ ۖ عَسَى ٱللَّهُ أَن يَأْتِيَنِى بِهِمْ جَمِيعًا ۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلْعَلِيمُ ٱلْحَكِيمُ

    Qala bal sawwalat lakum anfusukum amran fasabrun jamilun 'asa Allahu an ya'tiyani bihim jami'an innahu huwa al-'alimu al‑hakim

    (En toen zij bij hun vader kwamen en zo tot hem hadden gesproken) zei hij: Nee, jullie eigen gedachten hebben jullie tot iets verleid. (Mijn weg is) waardig geduld! Misschien zal Allah hen allen bij mij terugbrengen. Hij, Hij alleen, is de Alwetende, de Wijze.

85. 84

    وَتَوَلَّىٰ عَنْهُمْ وَقَالَ يَٰٓأَسَفَىٰ عَلَىٰ يُوسُفَ وَٱبْيَضَّتْ عَيْنَاهُ مِنَ ٱلْحُزْنِ فَهُوَ كَظِيمٌ

    Wa tawalla 'anhum wa qala ya asafa 'ala Yusufa wabyaddat 'aynahu mina al‑huzni fahuwa kazim

    En hij wendde zich van hen af en zei: Ach, mijn verdriet om Yusuf! En zijn ogen werden wit van het verdriet dat hij onderdrukte.

86. 85

    قَالُوا۟ تَٱللَّهِ تَفْتَؤُا۟ تَذْكُرُ يُوسُفَ حَتَّىٰ تَكُونَ حَرَضًا أَوْ تَكُونَ مِنَ ٱلْهَٰلِكِينَ

    Qalu tallahi tafta'u tadhkuru Yusufa hatta takuna haradan aw takuna mina al‑halikin

    Zij zeiden: Bij Allah, u zult niet ophouden aan Yusuf te denken totdat uw gezondheid is verwoest of u behoort tot degenen die omkomen!

87. 86

    قَالَ إِنَّمَآ أَشْكُوا۟ بَثِّى وَحُزْنِىٓ إِلَى ٱللَّهِ وَأَعْلَمُ مِنَ ٱللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ

    Qala innama ashku baththi wa huzni ila Allahi wa a'lamu mina Allahi ma la ta'lamun

    Hij zei: Ik leg mijn nood en verdriet alleen aan Allah voor, en ik weet van Allah wat jullie niet weten.

88. 87

    يَٰبَنِىَّ ٱذْهَبُوا۟ فَتَحَسَّسُوا۟ مِن يُوسُفَ وَأَخِيهِ وَلَا تَا۟يْـَٔسُوا۟ مِن رَّوْحِ ٱللَّهِ ۖ إِنَّهُۥ لَا يَا۟يْـَٔسُ مِن رَّوْحِ ٱللَّهِ إِلَّا ٱلْقَوْمُ ٱلْكَٰفِرُونَ

    Ya baniyya idhhabu fatahassasu min Yusufa wa akhihi wa la tay'asu min rawhi Allahi innahu la yay'asu min rawhi Allahi illa al‑qawmu al‑kafirun

    Ga, mijn zonen, en win inlichtingen in over Yusuf en zijn broer, en wanhoop niet aan de Geest van Allah. Niemand wanhoopt aan de Geest van Allah behalve ongelovige mensen.

89. 88

    فَلَمَّا دَخَلُوا۟ عَلَيْهِ قَالُوا۟ يَٰٓأَيُّهَا ٱلْعَزِيزُ مَسَّنَا وَأَهْلَنَا ٱلضُّرُّ وَجِئْنَا بِبِضَٰعَةٍ مُّزْجَىٰةٍ فَأَوْفِ لَنَا ٱلْكَيْلَ وَتَصَدَّقْ عَلَيْنَآ ۖ إِنَّ ٱللَّهَ يَجْزِى ٱلْمُتَصَدِّقِينَ

    Falamma dakhalu 'alayhi qalu ya ayyuha al-'azizu massana wa ahlana ad‑durru wa ji'na bibida'atin muzjatin fa'awfi lana al‑kayla wa tasaddaq 'alayna inna Allaha yajzi al‑mutasaddiqin

    En toen zij (opnieuw) voor hem (Yusuf) verschenen, zeiden zij: O heerser! Tegenspoed heeft ons en onze familie getroffen, en wij brengen slechts koopwaar van geringe waarde mee. Geef ons daarom de volle maat en wees liefdadig tegenover ons. Allah zal de liefdadigen belonen,

90. 89

    قَالَ هَلْ عَلِمْتُم مَّا فَعَلْتُم بِيُوسُفَ وَأَخِيهِ إِذْ أَنتُمْ جَٰهِلُونَ

    Qala hal 'alimtum ma fa'altum biYusufa wa akhihi idh antum jahilun

    Hij zei: Weten jullie wat jullie Yusuf en zijn broer in jullie onwetendheid hebben aangedaan?

91. 90

    قَالُوٓا۟ أَءِنَّكَ لَأَنتَ يُوسُفُ ۖ قَالَ أَنَا۠ يُوسُفُ وَهَٰذَآ أَخِى ۖ قَدْ مَنَّ ٱللَّهُ عَلَيْنَآ ۖ إِنَّهُۥ مَن يَتَّقِ وَيَصْبِرْ فَإِنَّ ٱللَّهَ لَا يُضِيعُ أَجْرَ ٱلْمُحْسِنِينَ

    Qalu a'innaka la'anta Yusufu qala ana Yusufu wa hadha akhi qad manna Allahu 'alayna innahu man yattaqi wa yasbir fa'inna Allaha la yudi'u ajra al‑muhsinin

    Zij zeiden: Ben jij werkelijk Yusuf? Hij zei: Ik ben Yusuf en dit is mijn broer. Allah heeft ons Zijn gunst bewezen. Waarlijk, wie zich hoedt voor (het kwaad) en volhardt, (vindt gunst); want waarlijk, Allah laat het loon van de weldoeners niet verloren gaan.

92. 91

    قَالُوا۟ تَٱللَّهِ لَقَدْ ءَاثَرَكَ ٱللَّهُ عَلَيْنَا وَإِن كُنَّا لَخَٰطِـِٔينَ

    Qalu tallahi laqad atharaka Allahu 'alayna wa in kunna lakhati'in

    Zij zeiden: Bij Allah, Allah heeft jou werkelijk boven ons verkozen, en wij waren inderdaad zondig.

93. 92

    قَالَ لَا تَثْرِيبَ عَلَيْكُمُ ٱلْيَوْمَ ۖ يَغْفِرُ ٱللَّهُ لَكُمْ ۖ وَهُوَ أَرْحَمُ ٱلرَّٰحِمِينَ

    Qala la tathriba 'alaykumu al‑yawma yaghfiru Allahu lakum wa huwa arhamu ar‑rahimin

    Hij zei: Wees vandaag niet bang! Moge Allah jullie vergeven, en Hij is de Barmhartigste van hen die barmhartigheid tonen.

94. 93

    ٱذْهَبُوا۟ بِقَمِيصِى هَٰذَا فَأَلْقُوهُ عَلَىٰ وَجْهِ أَبِى يَأْتِ بَصِيرًا وَأْتُونِى بِأَهْلِكُمْ أَجْمَعِينَ

    Idhhabu biqamisi hadha fa'alquhu 'ala wajhi abi ya'ti basiran wa'tuni bi'ahlikum ajma'in

    Ga met dit hemd van mij en leg het op het gezicht van mijn vader; hij zal (weer) kunnen zien. En kom met al jullie verwanten naar mij toe.

95. 94

    وَلَمَّا فَصَلَتِ ٱلْعِيرُ قَالَ أَبُوهُمْ إِنِّى لَأَجِدُ رِيحَ يُوسُفَ ۖ لَوْلَآ أَن تُفَنِّدُونِ

    Wa lamma fasalati al-'iru qala abuhum inni la'ajidu riha Yusufa lawla an tufannidun

    Toen de karavaan vertrok, zei hun vader: Waarlijk, ik ruik de geur van Yusuf, al noemen jullie mij een kinds geworden oude man.

96. 95

    قَالُوا۟ تَٱللَّهِ إِنَّكَ لَفِى ضَلَٰلِكَ ٱلْقَدِيمِ

    Qalu tallahi innaka lafi dalalika al‑qadim

    (Degenen om hem heen) zeiden: Bij Allah, waarlijk, je verkeert nog in je oude dwaling.

97. 96

    فَلَمَّآ أَن جَآءَ ٱلْبَشِيرُ أَلْقَىٰهُ عَلَىٰ وَجْهِهِۦ فَٱرْتَدَّ بَصِيرًا ۖ قَالَ أَلَمْ أَقُل لَّكُمْ إِنِّىٓ أَعْلَمُ مِنَ ٱللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ

    Falamma an ja'a al‑bashiru alqahu 'ala wajhihi fartadda basiran qala alam aqul lakum inni a'lamu mina Allahi ma la ta'lamun

    Toen de brenger van het goede nieuws kwam, legde hij het op zijn gezicht en kon hij weer zien. Hij zei: Heb ik jullie niet gezegd dat ik van Allah weet wat jullie niet weten?

98. 97

    قَالُوا۟ يَٰٓأَبَانَا ٱسْتَغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَآ إِنَّا كُنَّا خَٰطِـِٔينَ

    Qalu ya abana istaghfir lana dhunubana inna kunna khati'in

    Zij zeiden: O onze vader! Vraag voor ons vergeving voor onze zonden, want wij waren waarlijk zondig.

99. 98

    قَالَ سَوْفَ أَسْتَغْفِرُ لَكُمْ رَبِّىٓ ۖ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلْغَفُورُ ٱلرَّحِيمُ

    Qala sawfa astaghfiru lakum rabbi innahu huwa al‑ghafuru ar‑Rahim

    Hij zei: Ik zal mijn Heer om vergeving voor jullie vragen. Waarlijk, Hij is de Vergevensgezinde, de Barmhartige.

100. 99

     فَلَمَّا دَخَلُوا۟ عَلَىٰ يُوسُفَ ءَاوَىٰٓ إِلَيْهِ أَبَوَيْهِ وَقَالَ ٱدْخُلُوا۟ مِصْرَ إِن شَآءَ ٱللَّهُ ءَامِنِينَ

     Falamma dakhalu 'ala Yusufa awa ilayhi abawayhi wa qala udkhulu misra in sha'a Allahu aminin

     En toen zij bij Yusuf binnenkwamen, nam hij zijn ouders bij zich en zei: Kom Egypte in, in veiligheid, als Allah het wil!

101. 100

     وَرَفَعَ أَبَوَيْهِ عَلَى ٱلْعَرْشِ وَخَرُّوا۟ لَهُۥ سُجَّدًا ۖ وَقَالَ يَٰٓأَبَتِ هَٰذَا تَأْوِيلُ رُءْيَٰىَ مِن قَبْلُ قَدْ جَعَلَهَا رَبِّى حَقًّا ۖ وَقَدْ أَحْسَنَ بِىٓ إِذْ أَخْرَجَنِى مِنَ ٱلسِّجْنِ وَجَآءَ بِكُم مِّنَ ٱلْبَدْوِ مِنۢ بَعْدِ أَن نَّزَغَ ٱلشَّيْطَٰنُ بَيْنِى وَبَيْنَ إِخْوَتِىٓ ۚ إِنَّ رَبِّى لَطِيفٌ لِّمَا يَشَآءُ ۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلْعَلِيمُ ٱلْحَكِيمُ

     Wa rafa'a abawayhi 'ala al-'arshi wa kharru lahu sujjadan wa qala ya abati hadha ta'wilu ru'yaya min qablu qad ja'alaha rabbi haqqan wa qad ahsana bi idh akhrajani mina as‑sijni wa ja'a bikum mina al‑badwi min ba'di an nazagha ash‑shaytanu bayni wa bayna ikhwati inna rabbi latifun lima yasha'u innahu huwa al-'alimu al‑hakim

     En hij liet zijn ouders op de verhoging plaatsnemen en zij wierpen zich voor hem ter aarde. Hij zei: O mijn vader! Dit is de uitleg van mijn droom van vroeger. Mijn Heer heeft die werkelijkheid gemaakt, en Hij heeft mij goedheid bewezen door mij uit de gevangenis te halen en jullie uit de woestijn te brengen, nadat Satan onenigheid tussen mij en mijn broers had gezaaid. Waarlijk, mijn Heer is zachtmoedig voor wie Hij wil. Hij is de Alwetende, de Wijze.

102. 101

     ۞ رَبِّ قَدْ ءَاتَيْتَنِى مِنَ ٱلْمُلْكِ وَعَلَّمْتَنِى مِن تَأْوِيلِ ٱلْأَحَادِيثِ ۚ فَاطِرَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ أَنتَ وَلِىِّۦ فِى ٱلدُّنْيَا وَٱلْـَٔاخِرَةِ ۖ تَوَفَّنِى مُسْلِمًا وَأَلْحِقْنِى بِٱلصَّٰلِحِينَ

     Rabbi qad ataytani mina al‑mulki wa 'allamtani min ta'wili al‑ahadithi fatira as‑samawati wa al‑ardi anta waliyyi fi ad‑dunya wa al‑akhirati tawaffani musliman wa alhiqni bi as‑salihin

     O mijn Heer! U hebt mij (iets) van de heerschappij gegeven en mij (iets) van de uitleg van gebeurtenissen geleerd — Schepper van de hemelen en de aarde! U bent mijn Beschermheer in deze wereld en in het Hiernamaals. Laat mij sterven als moslim (aan U overgegeven), en voeg mij bij de rechtschapenen.

103. 102

     ذَٰلِكَ مِنْ أَنۢبَآءِ ٱلْغَيْبِ نُوحِيهِ إِلَيْكَ ۖ وَمَا كُنتَ لَدَيْهِمْ إِذْ أَجْمَعُوٓا۟ أَمْرَهُمْ وَهُمْ يَمْكُرُونَ

     Dhalika min anba'i al‑ghaybi nuhihi ilayka wa ma kunta ladayhim idh ajma'u amrahum wa hum yamkurun

     Dit behoort tot de berichten over het onwaarneembare die Wij jou (Muhammad) openbaren. Jij was niet bij hen toen zij hun plan vastlegden en listen beraamden.

104. 103

     وَمَآ أَكْثَرُ ٱلنَّاسِ وَلَوْ حَرَصْتَ بِمُؤْمِنِينَ

     Wa ma aktharu an‑nasi wa law harasta bimu'minin

     En hoezeer jij je ook inspant, de meeste mensen zullen niet geloven.

105. 104

     وَمَا تَسْـَٔلُهُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۚ إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِّلْعَٰلَمِينَ

     Wa ma tas'aluhum 'alayhi min ajrin in huwa illa dhikrun lil-'alamin

     Jij vraagt hun er geen vergoeding voor. Het is niets anders dan een vermaning voor de volkeren.

106. 105

     وَكَأَيِّن مِّنْ ءَايَةٍ فِى ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ يَمُرُّونَ عَلَيْهَا وَهُمْ عَنْهَا مُعْرِضُونَ

     Wa ka'ayyin min ayatin fi as‑samawati wa al‑ardi yamurruna 'alayha wa hum 'anha mu'ridun

     Hoeveel tekenen zijn er niet in de hemelen en op de aarde waaraan zij voorbijgaan terwijl zij hun gezicht afwenden!

107. 106

     وَمَا يُؤْمِنُ أَكْثَرُهُم بِٱللَّهِ إِلَّا وَهُم مُّشْرِكُونَ

     Wa ma yu'minu aktharuhum bi‑Allahi illa wa hum mushrikun

     En de meesten van hen geloven niet in Allah zonder dat zij (aan Hem) deelgenoten toekennen.

108. 107

     أَفَأَمِنُوٓا۟ أَن تَأْتِيَهُمْ غَٰشِيَةٌ مِّنْ عَذَابِ ٱللَّهِ أَوْ تَأْتِيَهُمُ ٱلسَّاعَةُ بَغْتَةً وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ

     Afa'aminu an ta'tiyahum ghashiyatun min 'adhabi Allahi aw ta'tiyahumu as‑sa'atu baghtatan wa hum la yash'urun

     Achten zij zich er veilig voor dat een omhullende straf van Allah over hen komt, of dat het Uur plotseling tot hen komt terwijl zij zich van niets bewust zijn?

109. 108

     قُلْ هَٰذِهِۦ سَبِيلِىٓ أَدْعُوٓا۟ إِلَى ٱللَّهِ ۚ عَلَىٰ بَصِيرَةٍ أَنَا۠ وَمَنِ ٱتَّبَعَنِى ۖ وَسُبْحَٰنَ ٱللَّهِ وَمَآ أَنَا۠ مِنَ ٱلْمُشْرِكِينَ

     Qul hadhihi sabili ad'u ila Allahi 'ala basiratin ana wa mani ittaba'ani wa subhana Allahi wa ma ana mina al‑mushrikin

     Zeg: Dit is mijn weg: ik roep Allah aan met zekere kennis, ik en ieder die mij volgt — verheven is Allah! — en ik behoor niet tot de afgodendienaren.

110. 109

     وَمَآ أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ إِلَّا رِجَالًا نُّوحِىٓ إِلَيْهِم مِّنْ أَهْلِ ٱلْقُرَىٰٓ ۗ أَفَلَمْ يَسِيرُوا۟ فِى ٱلْأَرْضِ فَيَنظُرُوا۟ كَيْفَ كَانَ عَٰقِبَةُ ٱلَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ ۗ وَلَدَارُ ٱلْـَٔاخِرَةِ خَيْرٌ لِّلَّذِينَ ٱتَّقَوْا۟ ۗ أَفَلَا تَعْقِلُونَ

     Wa ma arsalna min qablika illa rijalan nuhi ilayhim min ahli al‑qura afalam yasiru fi al‑ardi fayanzuru kayfa kana 'aqibatu alladhina min qablihim wa ladaru al‑akhirati khayrun lilladhina ittaqaw afala ta'qilun

     Wij hebben vóór jou geen (boodschappers) gezonden behalve mannen uit de bewoners van de steden, aan wie Wij openbaringen gaven — Hebben zij dan niet door het land gereisd en gezien hoe het einde was van degenen die vóór hen waren? En waarlijk, de verblijfplaats van het Hiernamaals is het beste voor degenen die zich hoeden voor (het kwaad). Hebben jullie dan geen verstand? —

111. 110

     حَتَّىٰٓ إِذَا ٱسْتَيْـَٔسَ ٱلرُّسُلُ وَظَنُّوٓا۟ أَنَّهُمْ قَدْ كُذِبُوا۟ جَآءَهُمْ نَصْرُنَا فَنُجِّىَ مَن نَّشَآءُ ۖ وَلَا يُرَدُّ بَأْسُنَا عَنِ ٱلْقَوْمِ ٱلْمُجْرِمِينَ

     Hatta idha istay'asa ar‑rusulu wa zannu annahum qad kudhibu ja'ahum nasruna fanujjiya man nasha'u wa la yuraddu ba'suna 'ani al‑qawmi al‑mujrimin

     Totdat, toen de boodschappers wanhoopten en dachten dat zij voor leugenaars werden gehouden, Onze hulp tot hen kwam en wie Wij wilden werd gered. En Onze toorn kan niet van de schuldigen worden afgewend.

112. 111

     لَقَدْ كَانَ فِى قَصَصِهِمْ عِبْرَةٌ لِّأُو۟لِى ٱلْأَلْبَٰبِ ۗ مَا كَانَ حَدِيثًا يُفْتَرَىٰ وَلَٰكِن تَصْدِيقَ ٱلَّذِى بَيْنَ يَدَيْهِ وَتَفْصِيلَ كُلِّ شَىْءٍ وَهُدًى وَرَحْمَةً لِّقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ

     Laqad kana fi qasasihim 'ibratun li'uli al‑albabi ma kana hadithan yuftara wa lakin tasdiqa alladhi bayna yadayhi wa tafsila kulli shay'in wa hudan wa rahmatan liqawmin yu'minun

     In hun geschiedenis ligt waarlijk een les voor mensen met inzicht. Het is geen verzonnen verhaal, maar een bevestiging van de bestaande (Schrift) en een uitvoerige uitleg van alles, en een leidraad en een barmhartigheid voor mensen die geloven.

Tekst: The Qur'an, Arabic text in the Uthmani script (reading of Hafs from Asim). Betekenis: vertaald uit The Meaning of the Glorious Koran, translated by Marmaduke Pickthall, 1930. Woordelijk overgenomen uit de hier genoemde uitgave

Gratis lezen, kopiëren en afdrukken. Inloggen is niet nodig.