Soera al-Kahf

Vers voor vers

1. بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

   Bismi Allahi ar‑Rahmani ar‑Rahim

   In de naam van Allah, de Erbarmer, de Barmhartige.

2. 1

   ٱلْحَمْدُ لِلَّهِ ٱلَّذِىٓ أَنزَلَ عَلَىٰ عَبْدِهِ ٱلْكِتَٰبَ وَلَمْ يَجْعَل لَّهُۥ عِوَجَا ۜ

   Al‑hamdu lillahi alladhi anzala 'ala 'abdihi al‑kitaba wa lam yaj'al lahu 'iwaja

   Alle lof zij Allah, Die aan Zijn dienaar de Schrift heeft geopenbaard en daarin geen enkele kromheid heeft gelegd,

3. 2

   قَيِّمًا لِّيُنذِرَ بَأْسًا شَدِيدًا مِّن لَّدُنْهُ وَيُبَشِّرَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ٱلَّذِينَ يَعْمَلُونَ ٱلصَّٰلِحَٰتِ أَنَّ لَهُمْ أَجْرًا حَسَنًا

   Qayyiman liyundhira ba'san shadidan min ladunhu wa yubashshira al‑mu'minina alladhina ya'maluna as‑salihati anna lahum ajran hasana

   (Maar haar heeft gemaakt) recht, om te waarschuwen voor een strenge bestraffing van Hem, en om de gelovigen die goede werken verrichten het nieuws te brengen dat hun een mooie beloning toekomt,

4. 3

   مَّٰكِثِينَ فِيهِ أَبَدًا

   Makithina fihi abada

   Waarin zij voor altijd zullen verblijven;

5. 4

   وَيُنذِرَ ٱلَّذِينَ قَالُوا۟ ٱتَّخَذَ ٱللَّهُ وَلَدًا

   Wa yundhira alladhina qalu ittakhadha Allahu walada

   En om degenen te waarschuwen die zeggen: Allah heeft een zoon gekozen,

6. 5

   مَّا لَهُم بِهِۦ مِنْ عِلْمٍ وَلَا لِـَٔابَآئِهِمْ ۚ كَبُرَتْ كَلِمَةً تَخْرُجُ مِنْ أَفْوَٰهِهِمْ ۚ إِن يَقُولُونَ إِلَّا كَذِبًا

   Ma lahum bihi min 'ilmin wa la li'aba'ihim kaburat kalimatan takhruju min afwahihim in yaquluna illa kadhiba

   (Een zaak) waarvan zij geen kennis hebben, en hun vaderen (hadden die) evenmin. Verschrikkelijk is het woord dat uit hun monden komt. Zij spreken niets dan een leugen.

7. 6

   فَلَعَلَّكَ بَٰخِعٌ نَّفْسَكَ عَلَىٰٓ ءَاثَٰرِهِمْ إِن لَّمْ يُؤْمِنُوا۟ بِهَٰذَا ٱلْحَدِيثِ أَسَفًا

   Fala'allaka bakhi'un nafsaka 'ala atharihim in lam yu'minu bihadha al‑hadithi asafa

   Toch zou het kunnen dat jij (Mohammed), als zij niet in deze verkondiging geloven, jezelf van verdriet kwelt om hun heengaan.

8. 7

   إِنَّا جَعَلْنَا مَا عَلَى ٱلْأَرْضِ زِينَةً لَّهَا لِنَبْلُوَهُمْ أَيُّهُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا

   Inna ja'alna ma 'ala al‑ardi zinatan laha linabluwahum ayyuhum ahsanu 'amala

   Zie! Wij hebben alles wat op aarde is tot een sieraad voor haar gemaakt, om hen te beproeven: wie van hen het beste handelt.

9. 8

   وَإِنَّا لَجَٰعِلُونَ مَا عَلَيْهَا صَعِيدًا جُرُزًا

   Wa inna laja'iluna ma 'alayha sa'idan juruza

   En zie! Wij zullen alles wat op haar is tot een kale heuvel maken.

10. 9

    أَمْ حَسِبْتَ أَنَّ أَصْحَٰبَ ٱلْكَهْفِ وَٱلرَّقِيمِ كَانُوا۟ مِنْ ءَايَٰتِنَا عَجَبًا

    Am hasibta anna as‑haba al‑kahfi war‑raqimi kanu min ayatina 'ajaba

    Of denk jij dat de mensen van de Grot en het Opschrift een wonder onder Onze tekenen zijn?

11. 10

    إِذْ أَوَى ٱلْفِتْيَةُ إِلَى ٱلْكَهْفِ فَقَالُوا۟ رَبَّنَآ ءَاتِنَا مِن لَّدُنكَ رَحْمَةً وَهَيِّئْ لَنَا مِنْ أَمْرِنَا رَشَدًا

    Idh awa al‑fityatu ila al‑kahfi faqalu Rabbana atina min ladunka rahmatan wa hayyi' lana min amrina rashada

    Toen de jongemannen hun toevlucht zochten in de Grot en zeiden: Onze Heer! Schenk ons barmhartigheid van Uw kant en leid ons tot juist handelen in onze benarde toestand.

12. 11

    فَضَرَبْنَا عَلَىٰٓ ءَاذَانِهِمْ فِى ٱلْكَهْفِ سِنِينَ عَدَدًا

    Fadarabna 'ala adhanihim fi al‑kahfi sinina 'adada

    Toen verzegelden Wij hun gehoor in de Grot voor een aantal jaren.

13. 12

    ثُمَّ بَعَثْنَٰهُمْ لِنَعْلَمَ أَىُّ ٱلْحِزْبَيْنِ أَحْصَىٰ لِمَا لَبِثُوٓا۟ أَمَدًا

    Thumma ba'athnahum lina'lama ayyu al‑hizbayni ahsa lima labithu amada

    Daarna wekten Wij hen op, opdat Wij zouden weten welke van de twee groepen de tijd die zij er hadden doorgebracht het beste zou berekenen.

14. 13

    نَّحْنُ نَقُصُّ عَلَيْكَ نَبَأَهُم بِٱلْحَقِّ ۚ إِنَّهُمْ فِتْيَةٌ ءَامَنُوا۟ بِرَبِّهِمْ وَزِدْنَٰهُمْ هُدًى

    Nahnu naqussu 'alayka naba'ahum bil‑haqqi innahum fityatun amanu bi‑Rabbihim wa zidnahum huda

    Wij vertellen jou hun verhaal naar waarheid. Zie! Zij waren jongemannen die in hun Heer geloofden, en Wij vermeerderden hun leiding.

15. 14

    وَرَبَطْنَا عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ إِذْ قَامُوا۟ فَقَالُوا۟ رَبُّنَا رَبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ لَن نَّدْعُوَا۟ مِن دُونِهِۦٓ إِلَٰهًا ۖ لَّقَدْ قُلْنَآ إِذًا شَطَطًا

    Wa rabatna 'ala qulubihim idh qamu faqalu Rabbuna Rabbu as‑samawati wal‑ardi lan nad'uwa min dunihi ilahan laqad qulna idhan shatata

    En Wij maakten hun harten standvastig toen zij opstonden en zeiden: Onze Heer is de Heer van de hemelen en de aarde. Wij roepen geen andere god aan naast Hem, want dan zouden wij iets afschuwelijks uitspreken.

16. 15

    هَٰٓؤُلَآءِ قَوْمُنَا ٱتَّخَذُوا۟ مِن دُونِهِۦٓ ءَالِهَةً ۖ لَّوْلَا يَأْتُونَ عَلَيْهِم بِسُلْطَٰنٍۭ بَيِّنٍ ۖ فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ ٱفْتَرَىٰ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبًا

    Ha'ula'i qawmuna ittakhadhu min dunihi alihatan lawla ya'tuna 'alayhim bisultanin bayyinin faman azlamu mimmani iftara 'ala Allahi kadhiba

    Deze mensen, ons volk, hebben naast Hem (andere) goden gekozen, hoewel zij geen duidelijk bewijs aanvoeren (dat hun is geschonken). En wie doet groter onrecht dan degene die een leugen over Allah verzint?

17. 16

    وَإِذِ ٱعْتَزَلْتُمُوهُمْ وَمَا يَعْبُدُونَ إِلَّا ٱللَّهَ فَأْوُۥٓا۟ إِلَى ٱلْكَهْفِ يَنشُرْ لَكُمْ رَبُّكُم مِّن رَّحْمَتِهِۦ وَيُهَيِّئْ لَكُم مِّنْ أَمْرِكُم مِّرْفَقًا

    Wa idhi i'tazaltumuhum wa ma ya'buduna illa Allaha fa'wu ila al‑kahfi yanshur lakum Rabbukum min rahmatihi wa yuhayyi' lakum min amrikum mirfaqa

    En wanneer jullie je van hen terugtrekken en van wat zij aanbidden behalve Allah, zoek dan toevlucht in de Grot; jullie Heer zal Zijn barmhartigheid over jullie uitspreiden en voor jullie een rustplaats bereiden in jullie benarde toestand.

18. 17

    ۞ وَتَرَى ٱلشَّمْسَ إِذَا طَلَعَت تَّزَٰوَرُ عَن كَهْفِهِمْ ذَاتَ ٱلْيَمِينِ وَإِذَا غَرَبَت تَّقْرِضُهُمْ ذَاتَ ٱلشِّمَالِ وَهُمْ فِى فَجْوَةٍ مِّنْهُ ۚ ذَٰلِكَ مِنْ ءَايَٰتِ ٱللَّهِ ۗ مَن يَهْدِ ٱللَّهُ فَهُوَ ٱلْمُهْتَدِ ۖ وَمَن يُضْلِلْ فَلَن تَجِدَ لَهُۥ وَلِيًّا مُّرْشِدًا

    Wa tara ash‑shamsa idha tala'at tazawaru 'an kahfihim dhata al‑yamini wa idha gharabat taqriduhum dhata ash‑shimali wa hum fi fajwatin minhu dhalika min ayati Allahi man yahdi Allahu fahuwa al‑muhtadi wa man yudlil falan tajida lahu waliyyan murshida

    En je had kunnen zien hoe de zon bij haar opkomst naar rechts van hun grot wegdraaide en bij haar ondergang links aan hen voorbijging, terwijl zij zich in de holte ervan bevonden. Dat was (een) van de tekenen van Allah. Wie Allah leidt, die is werkelijk rechtgeleid, en voor wie Hij laat dwalen zul je geen vriend vinden die hem leidt.

19. 18

    وَتَحْسَبُهُمْ أَيْقَاظًا وَهُمْ رُقُودٌ ۚ وَنُقَلِّبُهُمْ ذَاتَ ٱلْيَمِينِ وَذَاتَ ٱلشِّمَالِ ۖ وَكَلْبُهُم بَٰسِطٌ ذِرَاعَيْهِ بِٱلْوَصِيدِ ۚ لَوِ ٱطَّلَعْتَ عَلَيْهِمْ لَوَلَّيْتَ مِنْهُمْ فِرَارًا وَلَمُلِئْتَ مِنْهُمْ رُعْبًا

    Wa tahsabuhum ayqazan wa hum ruqudun wa nuqallibuhum dhata al‑yamini wa dhata ash‑shimali wa kalbuhum basitun dhira'ayhi bil‑wasidi lawi ittala'ta 'alayhim lawallayta minhum firaran wa lamuli'ta minhum ru'ba

    En je zou hen voor wakker hebben gehouden, hoewel zij sliepen, en Wij lieten hen zich naar rechts en naar links omdraaien, terwijl hun hond zijn poten op de drempel uitstrekte. Als je hen van dichtbij had gezien, zou je je zeker van hen hebben afgewend en zijn gevlucht, en zou je met ontzag voor hen zijn vervuld.

20. 19

    وَكَذَٰلِكَ بَعَثْنَٰهُمْ لِيَتَسَآءَلُوا۟ بَيْنَهُمْ ۚ قَالَ قَآئِلٌ مِّنْهُمْ كَمْ لَبِثْتُمْ ۖ قَالُوا۟ لَبِثْنَا يَوْمًا أَوْ بَعْضَ يَوْمٍ ۚ قَالُوا۟ رَبُّكُمْ أَعْلَمُ بِمَا لَبِثْتُمْ فَٱبْعَثُوٓا۟ أَحَدَكُم بِوَرِقِكُمْ هَٰذِهِۦٓ إِلَى ٱلْمَدِينَةِ فَلْيَنظُرْ أَيُّهَآ أَزْكَىٰ طَعَامًا فَلْيَأْتِكُم بِرِزْقٍ مِّنْهُ وَلْيَتَلَطَّفْ وَلَا يُشْعِرَنَّ بِكُمْ أَحَدًا

    Wa kadhalika ba'athnahum liyatasa'alu baynahum qala qa'ilun minhum kam labithtum qalu labithna yawman aw ba'da yawmin qalu Rabbukum a'lamu bima labithtum fab'athu ahadakum biwariqikum hadhihi ila al‑madinati falyanzur ayyuha azka ta'aman falya'tikum birizqin minhu walyatalattaf wala yush'iranna bikum ahada

    En op dezelfde wijze wekten Wij hen, opdat zij elkaar zouden ondervragen. Een van hen nam het woord en zei: Hoelang zijn jullie hier gebleven? Zij zeiden: Wij zijn een dag of een deel van een dag gebleven. (Anderen) zeiden: Jullie Heer weet het beste hoelang jullie zijn gebleven. Stuur nu een van jullie met deze zilveren munt van jullie naar de stad, en laat hem kijken welk voedsel daar het zuiverst is en daarvan een voorraad voor jullie meebrengen. Laat hem beleefd zijn en niemand van jullie op de hoogte brengen.

21. 20

    إِنَّهُمْ إِن يَظْهَرُوا۟ عَلَيْكُمْ يَرْجُمُوكُمْ أَوْ يُعِيدُوكُمْ فِى مِلَّتِهِمْ وَلَن تُفْلِحُوٓا۟ إِذًا أَبَدًا

    Innahum in yazharu 'alaykum yarjumukum aw yu'idukum fi millatihim walan tuflihu idhan abada

    Want als zij van jullie te weten komen, zullen zij jullie stenigen of jullie tot hun godsdienst terugbrengen; dan zullen jullie nooit slagen.

22. 21

    وَكَذَٰلِكَ أَعْثَرْنَا عَلَيْهِمْ لِيَعْلَمُوٓا۟ أَنَّ وَعْدَ ٱللَّهِ حَقٌّ وَأَنَّ ٱلسَّاعَةَ لَا رَيْبَ فِيهَآ إِذْ يَتَنَٰزَعُونَ بَيْنَهُمْ أَمْرَهُمْ ۖ فَقَالُوا۟ ٱبْنُوا۟ عَلَيْهِم بُنْيَٰنًا ۖ رَّبُّهُمْ أَعْلَمُ بِهِمْ ۚ قَالَ ٱلَّذِينَ غَلَبُوا۟ عَلَىٰٓ أَمْرِهِمْ لَنَتَّخِذَنَّ عَلَيْهِم مَّسْجِدًا

    Wa kadhalika a'tharna 'alayhim liya'lamu anna wa'da Allahi haqqun wa anna as‑sa'ata la rayba fiha idh yatanaza'una baynahum amrahum faqalu ibnu 'alayhim bunyanan Rabbuhum a'lamu bihim qala alladhina ghalabu 'ala amrihim lanattakhidhanna 'alayhim masjida

    En op dezelfde wijze maakten Wij hen bekend (aan de mensen van de stad), opdat zij zouden weten dat de belofte van Allah waar is en dat er over het Uur geen twijfel bestaat. Toen (de mensen van de stad) onderling over hun zaak twistten, zeiden zij: Bouw een gebouw over hen heen; hun Heer weet het beste van hen. Degenen wier standpunt de overhand kreeg, zeiden: Wij zullen zeker een gebedshuis over hen heen bouwen.

23. 22

    سَيَقُولُونَ ثَلَٰثَةٌ رَّابِعُهُمْ كَلْبُهُمْ وَيَقُولُونَ خَمْسَةٌ سَادِسُهُمْ كَلْبُهُمْ رَجْمًۢا بِٱلْغَيْبِ ۖ وَيَقُولُونَ سَبْعَةٌ وَثَامِنُهُمْ كَلْبُهُمْ ۚ قُل رَّبِّىٓ أَعْلَمُ بِعِدَّتِهِم مَّا يَعْلَمُهُمْ إِلَّا قَلِيلٌ ۗ فَلَا تُمَارِ فِيهِمْ إِلَّا مِرَآءً ظَٰهِرًا وَلَا تَسْتَفْتِ فِيهِم مِّنْهُمْ أَحَدًا

    Sayaquluna thalathatun rabi'uhum kalbuhum wa yaquluna khamsatun sadisuhum kalbuhum rajman bil‑ghaybi wa yaquluna sab'atun wa thaminuhum kalbuhum qul Rabbi a'lamu bi'iddatihim ma ya'lamuhum illa qalilun fala tumari fihim illa mira'an zahiran wala tastafti fihim minhum ahada

    (Sommigen) zullen zeggen: Zij waren met drie, hun hond was de vierde, en (sommigen) zeggen: Vijf, hun hond was de zesde, zomaar gissend; en (sommigen) zeggen: Zeven, en hun hond was de achtste. Zeg (O Muhammad): Mijn Heer kent hun aantal het beste. Slechts weinigen kennen hen. Twist dus niet over hen, behalve op oppervlakkige wijze, en vraag niemand van hen om een uitspraak over hen.

24. 23

    وَلَا تَقُولَنَّ لِشَا۟ىْءٍ إِنِّى فَاعِلٌ ذَٰلِكَ غَدًا

    Wa la taqulanna lishay'in inni fa'ilun dhalika ghada

    En zeg over niets: Zie! Ik zal dat morgen doen,

25. 24

    إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ ۚ وَٱذْكُر رَّبَّكَ إِذَا نَسِيتَ وَقُلْ عَسَىٰٓ أَن يَهْدِيَنِ رَبِّى لِأَقْرَبَ مِنْ هَٰذَا رَشَدًا

    Illa an yasha'a Allahu wadhkur Rabbaka idha nasita wa qul 'asa an yahdiyani Rabbi li'aqraba min hadha rashada

    Behalve als Allah het wil. En gedenk je Heer wanneer je vergeet, en zeg: Misschien zal mijn Heer mij leiden naar een weg die dichter bij de waarheid ligt dan deze.

26. 25

    وَلَبِثُوا۟ فِى كَهْفِهِمْ ثَلَٰثَ مِا۟ئَةٍ سِنِينَ وَٱزْدَادُوا۟ تِسْعًا

    Wa labithu fi kahfihim thalatha mi'atin sinina wazdadu tis'a

    En (er wordt gezegd) zij bleven driehonderd jaar in hun grot, en tel daar negen bij op.

27. 26

    قُلِ ٱللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا لَبِثُوا۟ ۖ لَهُۥ غَيْبُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۖ أَبْصِرْ بِهِۦ وَأَسْمِعْ ۚ مَا لَهُم مِّن دُونِهِۦ مِن وَلِىٍّ وَلَا يُشْرِكُ فِى حُكْمِهِۦٓ أَحَدًا

    Quli Allahu a'lamu bima labithu lahu ghaybu as‑samawati wal‑ardi absir bihi wa asmi' ma lahum min dunihi min waliyyin wala yushriku fi hukmihi ahada

    Zeg: Allah weet het beste hoelang zij zijn gebleven. Hem behoort het onzichtbare van de hemelen en de aarde toe. Hoe scherp is Zijn zicht en hoe scherp Zijn gehoor! Zij hebben buiten Hem geen beschermende vriend, en Hij laat niemand delen in Zijn heerschappij.

28. 27

    وَٱتْلُ مَآ أُوحِىَ إِلَيْكَ مِن كِتَابِ رَبِّكَ ۖ لَا مُبَدِّلَ لِكَلِمَٰتِهِۦ وَلَن تَجِدَ مِن دُونِهِۦ مُلْتَحَدًا

    Watlu ma uhiya ilayka min kitabi Rabbika la mubaddila likalimatihi walan tajida min dunihi multahada

    En draag voor wat aan jou is geopenbaard uit het Boek van je Heer. Niemand kan Zijn woorden veranderen, en je zult buiten Hem geen toevlucht vinden.

29. 28

    وَٱصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ ٱلَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُم بِٱلْغَدَوٰةِ وَٱلْعَشِىِّ يُرِيدُونَ وَجْهَهُۥ ۖ وَلَا تَعْدُ عَيْنَاكَ عَنْهُمْ تُرِيدُ زِينَةَ ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا ۖ وَلَا تُطِعْ مَنْ أَغْفَلْنَا قَلْبَهُۥ عَن ذِكْرِنَا وَٱتَّبَعَ هَوَىٰهُ وَكَانَ أَمْرُهُۥ فُرُطًا

    Wasbir nafsaka ma'a alladhina yad'una Rabbahum bil‑ghadati wal-'ashiyyi yuriduna wajhahu wala ta'du 'aynaka 'anhum turidu zinata al‑hayati ad‑dunya wala tuti' man aghfalna qalbahu 'an dhikrina wattaba'a hawahu wa kana amruhu furuta

    Blijf geduldig bij degenen die hun Heer in de ochtend en de avond aanroepen en Zijn Aangezicht zoeken; en laat je ogen niet aan hen voorbijgaan uit verlangen naar de pracht van het wereldse leven; en gehoorzaam niet degene wiens hart Wij onachtzaam hebben gemaakt voor Onze gedachtenis, die zijn eigen begeerte volgt en wiens zaak is opgegeven.

30. 29

    وَقُلِ ٱلْحَقُّ مِن رَّبِّكُمْ ۖ فَمَن شَآءَ فَلْيُؤْمِن وَمَن شَآءَ فَلْيَكْفُرْ ۚ إِنَّآ أَعْتَدْنَا لِلظَّٰلِمِينَ نَارًا أَحَاطَ بِهِمْ سُرَادِقُهَا ۚ وَإِن يَسْتَغِيثُوا۟ يُغَاثُوا۟ بِمَآءٍ كَٱلْمُهْلِ يَشْوِى ٱلْوُجُوهَ ۚ بِئْسَ ٱلشَّرَابُ وَسَآءَتْ مُرْتَفَقًا

    Wa quli al‑haqqu min Rabbikum faman sha'a falyu'min waman sha'a falyakfur inna a'tadna liz‑zalimina naran ahata bihim suradiquha wa in yastaghithu yughathu bima'in kal‑muhli yashwi al‑wujuha bi'sa ash‑sharabu wa sa'at murtafaqa

    Zeg: (Het is) de waarheid van jullie Heer (allen). Laat dan wie wil geloven, en laat wie wil ongelovig zijn. Voorwaar! Wij hebben voor de ongelovigen een Vuur bereid. Zijn tent omsluit hen. Als zij om verkwikking vragen, worden zij overgoten met water als gesmolten lood, dat de gezichten verbrandt. Rampzalig is de drank en slecht is de rustplaats!

31. 30

    إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّٰلِحَٰتِ إِنَّا لَا نُضِيعُ أَجْرَ مَنْ أَحْسَنَ عَمَلًا

    Inna alladhina amanu wa 'amilu as‑salihati inna la nudi'u ajra man ahsana 'amala

    Voorwaar! Wat betreft degenen die geloven en goede werken verrichten — voorwaar! Wij laten de beloning van iemand wiens werk goed is niet verloren gaan.

32. 31

    أُو۟لَٰٓئِكَ لَهُمْ جَنَّٰتُ عَدْنٍ تَجْرِى مِن تَحْتِهِمُ ٱلْأَنْهَٰرُ يُحَلَّوْنَ فِيهَا مِنْ أَسَاوِرَ مِن ذَهَبٍ وَيَلْبَسُونَ ثِيَابًا خُضْرًا مِّن سُندُسٍ وَإِسْتَبْرَقٍ مُّتَّكِـِٔينَ فِيهَا عَلَى ٱلْأَرَآئِكِ ۚ نِعْمَ ٱلثَّوَابُ وَحَسُنَتْ مُرْتَفَقًا

    Ula'ika lahum jannatu 'adnin tajri min tahtihimu al‑anharu yuhallawna fiha min asawira min dhahabin wa yalbasuna thiyaban khudran min sundusin wa istabraqin muttaki'ina fiha 'ala al‑ara'iki ni'ma ath‑thawabu wa hasunat murtafaqa

    Voor hen zijn de tuinen van Eden, waarin rivieren onder hen stromen; daar zullen hun armbanden van goud worden gegeven en zullen zij groene gewaden van de fijnste zijde met goudborduursel dragen, terwijl zij er op tronen rusten. Gezegend is de beloning en mooi is de rustplaats!

33. 32

    ۞ وَٱضْرِبْ لَهُم مَّثَلًا رَّجُلَيْنِ جَعَلْنَا لِأَحَدِهِمَا جَنَّتَيْنِ مِنْ أَعْنَٰبٍ وَحَفَفْنَٰهُمَا بِنَخْلٍ وَجَعَلْنَا بَيْنَهُمَا زَرْعًا

    Wadrib lahum mathalan rajulayni ja'alna li'ahadihima jannatayni min a'nabin wa hafafnahuma binakhlin wa ja'alna baynahuma zar'a

    Geef hun een gelijkenis: twee mannen, van wie Wij aan de ene twee druivengaarden hadden gegeven, die Wij beide met dadelpalmen hadden omringd en waartussen Wij akkerland hadden aangelegd.

34. 33

    كِلْتَا ٱلْجَنَّتَيْنِ ءَاتَتْ أُكُلَهَا وَلَمْ تَظْلِم مِّنْهُ شَيْـًٔا ۚ وَفَجَّرْنَا خِلَٰلَهُمَا نَهَرًا

    Kilta al‑jannatayni atat ukulaha wa lam tazlim minhu shay'an wa fajjarna khilalahuma nahara

    Elk van de twee tuinen bracht zijn vruchten voort en hield daarvan niets achter. En Wij lieten er een rivier ontspringen.

35. 34

    وَكَانَ لَهُۥ ثَمَرٌ فَقَالَ لِصَٰحِبِهِۦ وَهُوَ يُحَاوِرُهُۥٓ أَنَا۠ أَكْثَرُ مِنكَ مَالًا وَأَعَزُّ نَفَرًا

    Wa kana lahu thamarun faqala lisahibihi wa huwa yuhawiruhu ana aktharu minka malan wa a'azzu nafara

    En hij had vruchten. En hij zei tegen zijn metgezel, terwijl hij met hem sprak: Ik ben rijker dan jij en machtiger wat mijn mannen betreft.

36. 35

    وَدَخَلَ جَنَّتَهُۥ وَهُوَ ظَالِمٌ لِّنَفْسِهِۦ قَالَ مَآ أَظُنُّ أَن تَبِيدَ هَٰذِهِۦٓ أَبَدًا

    Wa dakhala jannatahu wa huwa zalimun linafsihi qala ma azunnu an tabida hadhihi abada

    En hij ging zijn tuin binnen, terwijl hij zichzelf (zo) onrecht aandeed. Hij zei: Ik denk niet dat dit alles ooit zal vergaan.

37. 36

    وَمَآ أَظُنُّ ٱلسَّاعَةَ قَآئِمَةً وَلَئِن رُّدِدتُّ إِلَىٰ رَبِّى لَأَجِدَنَّ خَيْرًا مِّنْهَا مُنقَلَبًا

    Wa ma azunnu as‑sa'ata qa'imatan wa la'in rudittu ila rabbi la'ajidanna khayran minha munqalaba

    Ik denk niet dat het Uur ooit zal komen, en als ik werkelijk tot mijn Heer word teruggebracht, zal ik zeker een beter verblijf vinden dan dit.

38. 37

    قَالَ لَهُۥ صَاحِبُهُۥ وَهُوَ يُحَاوِرُهُۥٓ أَكَفَرْتَ بِٱلَّذِى خَلَقَكَ مِن تُرَابٍ ثُمَّ مِن نُّطْفَةٍ ثُمَّ سَوَّىٰكَ رَجُلًا

    Qala lahu sahibuhu wa huwa yuhawiruhu akafarta billadhi khalaqaka min turabin thumma min nutfatin thumma sawwaka rajula

    Zijn metgezel riep, terwijl hij (zo) met hem sprak: Geloof jij niet in Hem Die jou uit stof heeft geschapen, vervolgens uit een druppel (zaad), en jou daarna tot een man heeft gevormd?

39. 38

    لَّٰكِنَّا۠ هُوَ ٱللَّهُ رَبِّى وَلَآ أُشْرِكُ بِرَبِّىٓ أَحَدًا

    Lakinna huwa Allahu rabbi wa la ushriku birabbi ahada

    Maar Hij is Allah, mijn Heer, en ik ken mijn Heer geen deelgenoot toe.

40. 39

    وَلَوْلَآ إِذْ دَخَلْتَ جَنَّتَكَ قُلْتَ مَا شَآءَ ٱللَّهُ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِٱللَّهِ ۚ إِن تَرَنِ أَنَا۠ أَقَلَّ مِنكَ مَالًا وَوَلَدًا

    Wa lawla idh dakhalta jannataka qulta ma sha'a Allahu la quwwata illa billahi in tarani ana aqalla minka malan wa walada

    Had je maar, toen je je tuin binnenging, gezegd: Wat Allah wil (zal gebeuren)! Er is geen kracht behalve bij Allah! Hoewel je ziet dat ik minder bezit en kinderen heb dan jij,

41. 40

    فَعَسَىٰ رَبِّىٓ أَن يُؤْتِيَنِ خَيْرًا مِّن جَنَّتِكَ وَيُرْسِلَ عَلَيْهَا حُسْبَانًا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ فَتُصْبِحَ صَعِيدًا زَلَقًا

    Fa'asa rabbi an yu'tiyani khayran min jannatika wa yursila 'alayha husbanan mina as‑sama'i fatusbiha sa'idan zalaqa

    kan het toch zijn dat mijn Heer mij iets beters geeft dan jouw tuin, en er een bliksemschicht uit de hemel op neerzendt, zodat die op een ochtend een kale, gladde helling zal zijn,

42. 41

    أَوْ يُصْبِحَ مَآؤُهَا غَوْرًا فَلَن تَسْتَطِيعَ لَهُۥ طَلَبًا

    Aw yusbiha ma'uha ghawran falan tastati'a lahu talaba

    of dat het water ervan op een ochtend in de aarde verdwenen zal zijn, zodat je het niet meer kunt opsporen.

43. 42

    وَأُحِيطَ بِثَمَرِهِۦ فَأَصْبَحَ يُقَلِّبُ كَفَّيْهِ عَلَىٰ مَآ أَنفَقَ فِيهَا وَهِىَ خَاوِيَةٌ عَلَىٰ عُرُوشِهَا وَيَقُولُ يَٰلَيْتَنِى لَمْ أُشْرِكْ بِرَبِّىٓ أَحَدًا

    Wa uhita bithamarihi fa'asbaha yuqallibu kaffayhi 'ala ma anfaqa fiha wa hiya khawiyatun 'ala 'urushiha wa yaqulu ya laytani lam ushrik birabbi ahada

    En zijn vruchten werden getroffen (door vernietiging). Toen begon hij zijn handen te wringen om alles wat hij eraan had besteed, nu het (inmiddels) geheel verwoest op zijn latwerken lag, en te zeggen: Had ik maar geen deelgenoot aan mijn Heer toegekend!

44. 43

    وَلَمْ تَكُن لَّهُۥ فِئَةٌ يَنصُرُونَهُۥ مِن دُونِ ٱللَّهِ وَمَا كَانَ مُنتَصِرًا

    Wa lam takun lahu fi'atun yansurunahu min duni Allahi wa ma kana muntasira

    En hij had geen groep mannen die hem tegen Allah kon helpen, noch kon hij zichzelf redden.

45. 44

    هُنَالِكَ ٱلْوَلَٰيَةُ لِلَّهِ ٱلْحَقِّ ۚ هُوَ خَيْرٌ ثَوَابًا وَخَيْرٌ عُقْبًا

    Hunalika al‑walayatu lillahi al‑haqqi huwa khayrun thawaban wa khayrun 'uqba

    In zo'n geval komt bescherming alleen van Allah, de Waarachtige. Hij is de Beste in beloning en de Beste in uitkomst.

46. 45

    وَٱضْرِبْ لَهُم مَّثَلَ ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا كَمَآءٍ أَنزَلْنَٰهُ مِنَ ٱلسَّمَآءِ فَٱخْتَلَطَ بِهِۦ نَبَاتُ ٱلْأَرْضِ فَأَصْبَحَ هَشِيمًا تَذْرُوهُ ٱلرِّيَٰحُ ۗ وَكَانَ ٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍ مُّقْتَدِرًا

    Wadrib lahum mathala al‑hayati ad‑dunya kama'in anzalnahu mina as‑sama'i fakhtalata bihi nabatu al‑ardi fa'asbaha hashiman tadhruhu ar‑riyahu wa kana Allahu 'ala kulli shay'in muqtadira

    En geef hun de gelijkenis van het wereldse leven: het is als water dat Wij uit de hemel neerzenden, waarmee de plantengroei van de aarde zich vermengt en vervolgens tot dorre twijgen wordt die de winden verstrooien. Allah is tot alle dingen in staat.

47. 46

    ٱلْمَالُ وَٱلْبَنُونَ زِينَةُ ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا ۖ وَٱلْبَٰقِيَٰتُ ٱلصَّٰلِحَٰتُ خَيْرٌ عِندَ رَبِّكَ ثَوَابًا وَخَيْرٌ أَمَلًا

    Al‑malu wa al‑banuna zinatu al‑hayati ad‑dunya wa al‑baqiyatu as‑salihatu khayrun 'inda rabbika thawaban wa khayrun amala

    Bezittingen en kinderen zijn een sieraad van het wereldse leven. Maar de goede daden die blijven, zijn bij jouw Heer beter in beloning en beter als grond voor hoop.

48. 47

    وَيَوْمَ نُسَيِّرُ ٱلْجِبَالَ وَتَرَى ٱلْأَرْضَ بَارِزَةً وَحَشَرْنَٰهُمْ فَلَمْ نُغَادِرْ مِنْهُمْ أَحَدًا

    Wa yawma nusayyiru al‑jibala wa tara al‑arda barizatan wa hasharnahum falam nughadir minhum ahada

    En (denk aan) de Dag waarop Wij de bergen wegnemen en jullie de aarde tevoorschijn zien komen, en Wij hen bijeenbrengen zonder ook maar één van hen achter te laten.

49. 48

    وَعُرِضُوا۟ عَلَىٰ رَبِّكَ صَفًّا لَّقَدْ جِئْتُمُونَا كَمَا خَلَقْنَٰكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍۭ ۚ بَلْ زَعَمْتُمْ أَلَّن نَّجْعَلَ لَكُم مَّوْعِدًا

    Wa 'uridu 'ala rabbika saffan laqad ji'tumuna kama khalaqnakum awwala marratin bal za'amtum allan naj'ala lakum maw'ida

    En zij worden in rijen voor jouw Heer opgesteld (en er wordt tot hen gezegd): Nu zijn jullie waarlijk tot Ons gekomen zoals Wij jullie de eerste keer hebben geschapen. Maar jullie dachten dat Wij voor jullie geen tijdstip hadden vastgesteld.

50. 49

    وَوُضِعَ ٱلْكِتَٰبُ فَتَرَى ٱلْمُجْرِمِينَ مُشْفِقِينَ مِمَّا فِيهِ وَيَقُولُونَ يَٰوَيْلَتَنَا مَالِ هَٰذَا ٱلْكِتَٰبِ لَا يُغَادِرُ صَغِيرَةً وَلَا كَبِيرَةً إِلَّآ أَحْصَىٰهَا ۚ وَوَجَدُوا۟ مَا عَمِلُوا۟ حَاضِرًا ۗ وَلَا يَظْلِمُ رَبُّكَ أَحَدًا

    Wa wudi'a al‑kitabu fatara al‑mujrimina mushfiqina mimma fihi wa yaquluna ya waylatana mali hadha al‑kitabi la yughadiru saghiratan wa la kabiratan illa ahsaha wa wajadu ma 'amilu hadiran wa la yazlimu rabbuka ahada

    En het Boek wordt neergelegd, en jij ziet de schuldigen bevreesd voor wat erin staat, en zij zeggen: Wat is dit voor een Boek, dat niets kleins en niets groots onvermeld laat, maar alles heeft geteld! En zij vinden alles wat zij hebben gedaan voor zich, en jouw Heer doet niemand onrecht aan.

51. 50

    وَإِذْ قُلْنَا لِلْمَلَٰٓئِكَةِ ٱسْجُدُوا۟ لِـَٔادَمَ فَسَجَدُوٓا۟ إِلَّآ إِبْلِيسَ كَانَ مِنَ ٱلْجِنِّ فَفَسَقَ عَنْ أَمْرِ رَبِّهِۦٓ ۗ أَفَتَتَّخِذُونَهُۥ وَذُرِّيَّتَهُۥٓ أَوْلِيَآءَ مِن دُونِى وَهُمْ لَكُمْ عَدُوٌّۢ ۚ بِئْسَ لِلظَّٰلِمِينَ بَدَلًا

    Wa idh qulna lil‑mala'ikati usjudu li‑Adama fasajadu illa Iblisa kana mina al‑jinni fafasaqa 'an amri rabbihi afatattakhidhunahu wa dhurriyyatahu awliya'a min duni wa hum lakum 'aduwwun bi'sa liz‑zalimina badala

    En (gedenk) toen Wij tot de engelen zeiden: Werp jullie neer voor Adam, en zij wierpen zich neer, allen behalve Iblis. Hij behoorde tot de djinn en kwam in opstand tegen het bevel van zijn Heer. Zullen jullie hem en zijn nageslacht dan in plaats van Mij tot beschermende vrienden nemen, terwijl zij jullie vijand zijn? Rampzalig is die ruil voor de onrechtplegers.

52. 51

    ۞ مَّآ أَشْهَدتُّهُمْ خَلْقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَلَا خَلْقَ أَنفُسِهِمْ وَمَا كُنتُ مُتَّخِذَ ٱلْمُضِلِّينَ عَضُدًا

    Ma ashhadtuhum khalqa as‑samawati wal‑ardi wa la khalqa anfusihim wa ma kuntu muttakhidha al‑mudillina 'aduda

    Ik liet hen niet getuige zijn van de schepping van de hemelen en de aarde, noch van hun eigen schepping; evenmin neem Ik misleiders tot (Mijn) helpers.

53. 52

    وَيَوْمَ يَقُولُ نَادُوا۟ شُرَكَآءِىَ ٱلَّذِينَ زَعَمْتُمْ فَدَعَوْهُمْ فَلَمْ يَسْتَجِيبُوا۟ لَهُمْ وَجَعَلْنَا بَيْنَهُم مَّوْبِقًا

    Wa yawma yaqulu nadu shuraka'iya alladhina za'amtum fada'awhum falam yastajibu lahum wa ja'alna baynahum mawbiqa

    En (denk aan) de Dag waarop Hij zal zeggen: Roep degenen aan die jullie als Mijn deelgenoten beweerden. Dan zullen zij tot hen roepen, maar zij zullen hun gebed niet horen, en Wij zullen tussen hen een afgrond van verderf plaatsen.

54. 53

    وَرَءَا ٱلْمُجْرِمُونَ ٱلنَّارَ فَظَنُّوٓا۟ أَنَّهُم مُّوَاقِعُوهَا وَلَمْ يَجِدُوا۟ عَنْهَا مَصْرِفًا

    Wa ra'a al‑mujrimuna an‑nara fazannu annahum muwaqi'uha wa lam yajidu 'anha masrifa

    En de schuldigen zien het Vuur en weten dat zij op het punt staan erin te vallen, en zij vinden geen weg om eraan te ontkomen.

55. 54

    وَلَقَدْ صَرَّفْنَا فِى هَٰذَا ٱلْقُرْءَانِ لِلنَّاسِ مِن كُلِّ مَثَلٍ ۚ وَكَانَ ٱلْإِنسَٰنُ أَكْثَرَ شَىْءٍ جَدَلًا

    Wa laqad sarrafna fi hadha al‑Qur'ani lin‑nasi min kulli mathalin wa kana al‑insanu akthara shay'in jadala

    En Wij hebben in deze Koran waarlijk allerlei gelijkenissen aan de mensen voorgehouden, maar de mens is meer dan wat ook twistziek.

56. 55

    وَمَا مَنَعَ ٱلنَّاسَ أَن يُؤْمِنُوٓا۟ إِذْ جَآءَهُمُ ٱلْهُدَىٰ وَيَسْتَغْفِرُوا۟ رَبَّهُمْ إِلَّآ أَن تَأْتِيَهُمْ سُنَّةُ ٱلْأَوَّلِينَ أَوْ يَأْتِيَهُمُ ٱلْعَذَابُ قُبُلًا

    Wa ma mana'a an‑nasa an yu'minu idh ja'ahumu al‑huda wa yastaghfiru rabbahum illa an ta'tiyahum sunnatu al‑awwalina aw ya'tiyahumu al-'adhabu qubula

    En niets weerhoudt de mensen ervan te geloven wanneer de leiding tot hen komt en hun Heer om vergeving te vragen, behalve (dat zij wensen) dat het oordeel over de mensen van vroeger ook hen treft of (dat) zij oog in oog komen te staan met de bestraffing.

57. 56

    وَمَا نُرْسِلُ ٱلْمُرْسَلِينَ إِلَّا مُبَشِّرِينَ وَمُنذِرِينَ ۚ وَيُجَٰدِلُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِٱلْبَٰطِلِ لِيُدْحِضُوا۟ بِهِ ٱلْحَقَّ ۖ وَٱتَّخَذُوٓا۟ ءَايَٰتِى وَمَآ أُنذِرُوا۟ هُزُوًا

    Wa ma nursilu al‑mursalina illa mubashshirina wa mundhirina wa yujadilu alladhina kafaru bil‑batili liyudhidu bihi al‑haqqa wattakhadhu ayati wa ma undhiru huzuwa

    Wij zenden de gezanten slechts als brengers van goed nieuws en als waarschuwers. Zij die niet geloven, bestrijden de Waarheid met onwaarheid om haar daarmee te weerleggen. En zij maken Onze openbaringen en datgene waarmee zij worden bedreigd tot een voorwerp van spot.

58. 57

    وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّن ذُكِّرَ بِـَٔايَٰتِ رَبِّهِۦ فَأَعْرَضَ عَنْهَا وَنَسِىَ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ ۚ إِنَّا جَعَلْنَا عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً أَن يَفْقَهُوهُ وَفِىٓ ءَاذَانِهِمْ وَقْرًا ۖ وَإِن تَدْعُهُمْ إِلَى ٱلْهُدَىٰ فَلَن يَهْتَدُوٓا۟ إِذًا أَبَدًا

    Wa man azlamu mimman dhukkira bi‑ayati rabbihi fa‑a'rada 'anha wa nasiya ma qaddamat yadahu inna ja'alna 'ala qulubihim akinnatan an yafqahuhu wa fi adhanihim waqran wa in tad'uhum ila al‑huda falan yahtadu idhan abada

    En wie begaat groter onrecht dan degene die aan de openbaringen van zijn Heer wordt herinnerd, maar zich ervan afwendt en vergeet wat zijn handen vooruit hebben gezonden (voor het Oordeel)? Voorwaar, Wij hebben hun harten met sluiers bedekt, zodat zij niet begrijpen, en hun oren met doofheid. En al roep je hen tot de leiding, dan nog zullen zij nooit op het rechte pad worden geleid.

59. 58

    وَرَبُّكَ ٱلْغَفُورُ ذُو ٱلرَّحْمَةِ ۖ لَوْ يُؤَاخِذُهُم بِمَا كَسَبُوا۟ لَعَجَّلَ لَهُمُ ٱلْعَذَابَ ۚ بَل لَّهُم مَّوْعِدٌ لَّن يَجِدُوا۟ مِن دُونِهِۦ مَوْئِلًا

    Wa rabbuka al‑ghafuru dhu ar‑rahmati law yu'akhidhuhum bima kasabu la'ajjala lahumu al-'adhaba bal lahum maw'idun lan yajidu min dunihi maw'ila

    Jouw Heer is de Vergever, vol barmhartigheid. Als Hij hen (nu) ter verantwoording zou roepen voor wat zij hebben verdiend, zou Hij hun bestraffing bespoedigen. Maar voor hen is een termijn vastgesteld waaraan zij niet zullen kunnen ontkomen.

60. 59

    وَتِلْكَ ٱلْقُرَىٰٓ أَهْلَكْنَٰهُمْ لَمَّا ظَلَمُوا۟ وَجَعَلْنَا لِمَهْلِكِهِم مَّوْعِدًا

    Wa tilka al‑qura ahlaknahum lamma zalamu wa ja'alna limahlikihim maw'ida

    En (al) die steden! Wij vernietigden ze toen hun inwoners onrecht begingen, en Wij stelden een vaste tijd vast voor hun vernietiging.

61. 60

    وَإِذْ قَالَ مُوسَىٰ لِفَتَىٰهُ لَآ أَبْرَحُ حَتَّىٰٓ أَبْلُغَ مَجْمَعَ ٱلْبَحْرَيْنِ أَوْ أَمْضِىَ حُقُبًا

    Wa idh qala Musa lifatahu la abrahu hatta ablugha majma'a al‑bahrayni aw amdiya huquba

    En toen Musa tegen zijn dienaar zei: Ik zal niet opgeven totdat ik de plaats bereik waar de twee rivieren samenkomen, al moet ik eeuwenlang verder trekken.

62. 61

    فَلَمَّا بَلَغَا مَجْمَعَ بَيْنِهِمَا نَسِيَا حُوتَهُمَا فَٱتَّخَذَ سَبِيلَهُۥ فِى ٱلْبَحْرِ سَرَبًا

    Falamma balagha majma'a baynihima nasiya hutahuma fattakhadha sabilahu fi al‑bahri saraba

    En toen zij de plaats bereikten waar de twee samenkwamen, vergaten zij hun vis, en die vond vrij zijn weg het water in.

63. 62

    فَلَمَّا جَاوَزَا قَالَ لِفَتَىٰهُ ءَاتِنَا غَدَآءَنَا لَقَدْ لَقِينَا مِن سَفَرِنَا هَٰذَا نَصَبًا

    Falamma jawaza qala lifatahu atina ghada'ana laqad laqina min safarina hadha nasaba

    En toen zij verder waren gegaan, zei hij tegen zijn dienaar: Breng ons ons ontbijt. Wij zijn werkelijk vermoeid geraakt door deze reis van ons.

64. 63

    قَالَ أَرَءَيْتَ إِذْ أَوَيْنَآ إِلَى ٱلصَّخْرَةِ فَإِنِّى نَسِيتُ ٱلْحُوتَ وَمَآ أَنسَىٰنِيهُ إِلَّا ٱلشَّيْطَٰنُ أَنْ أَذْكُرَهُۥ ۚ وَٱتَّخَذَ سَبِيلَهُۥ فِى ٱلْبَحْرِ عَجَبًا

    Qala ara'ayta idh awayna ila as‑sakhrati fa'inni nasitu al‑huta wa ma ansanihu illa ash‑shaytanu an adhkurahu wattakhadha sabilahu fi al‑bahri 'ajaba

    Hij zei: Heb je gezien wat er gebeurde toen wij bij de rots beschutting zochten? Ik vergat de vis — en niemand anders dan Satan liet mij vergeten erover te vertellen — en hij vond op wonderbaarlijke wijze zijn weg het water in.

65. 64

    قَالَ ذَٰلِكَ مَا كُنَّا نَبْغِ ۚ فَٱرْتَدَّا عَلَىٰٓ ءَاثَارِهِمَا قَصَصًا

    Qala dhalika ma kunna nabghi fartadda 'ala atharihima qasasa

    Hij zei: Dat is wat wij zochten. Dus keerden zij terug en volgden hun eigen voetsporen.

66. 65

    فَوَجَدَا عَبْدًا مِّنْ عِبَادِنَآ ءَاتَيْنَٰهُ رَحْمَةً مِّنْ عِندِنَا وَعَلَّمْنَٰهُ مِن لَّدُنَّا عِلْمًا

    Fawajada 'abdan min 'ibadina ataynahu rahmatan min 'indina wa'allamnahu min ladunna 'ilma

    Toen vonden zij een van Onze dienaren, aan wie Wij barmhartigheid van Ons hadden geschonken en die Wij kennis van Onze kant hadden onderwezen.

67. 66

    قَالَ لَهُۥ مُوسَىٰ هَلْ أَتَّبِعُكَ عَلَىٰٓ أَن تُعَلِّمَنِ مِمَّا عُلِّمْتَ رُشْدًا

    Qala lahu Musa hal attabi'uka 'ala an tu'allimani mimma 'ullimta rushda

    Musa zei tegen hem: Mag ik je volgen, zodat je mij iets leert van het juiste handelen dat jou is onderwezen?

68. 67

    قَالَ إِنَّكَ لَن تَسْتَطِيعَ مَعِىَ صَبْرًا

    Qala innaka lan tastati'a ma'iya sabra

    Hij zei: Voorwaar, jij zult geen geduld met mij kunnen hebben.

69. 68

    وَكَيْفَ تَصْبِرُ عَلَىٰ مَا لَمْ تُحِطْ بِهِۦ خُبْرًا

    Wakayfa tasbiru 'ala ma lam tuhit bihi khubra

    Hoe kun je geduld hebben met iets waarvan je de kennis niet kunt omvatten?

70. 69

    قَالَ سَتَجِدُنِىٓ إِن شَآءَ ٱللَّهُ صَابِرًا وَلَآ أَعْصِى لَكَ أَمْرًا

    Qala satajiduni in sha'a Allahu sabiran wala a'si laka amra

    Hij zei: Als Allah het wil, zul je merken dat ik geduldig ben, en ik zal je in niets tegenspreken.

71. 70

    قَالَ فَإِنِ ٱتَّبَعْتَنِى فَلَا تَسْـَٔلْنِى عَن شَىْءٍ حَتَّىٰٓ أُحْدِثَ لَكَ مِنْهُ ذِكْرًا

    Qala fa'ini ittaba'tani fala tas'alni 'an shay'in hatta uhditha laka minhu dhikra

    Hij zei: Welnu, als je met mij meegaat, vraag mij dan nergens naar totdat ik er zelf met je over begin.

72. 71

    فَٱنطَلَقَا حَتَّىٰٓ إِذَا رَكِبَا فِى ٱلسَّفِينَةِ خَرَقَهَا ۖ قَالَ أَخَرَقْتَهَا لِتُغْرِقَ أَهْلَهَا لَقَدْ جِئْتَ شَيْـًٔا إِمْرًا

    Fantalaqa hatta idha rakiba fi as‑safinati kharaqaha qala akharaqtaha litughriqa ahlaha laqad ji'ta shay'an imra

    Zo gingen zij beiden op weg, totdat zij aan boord van het schip waren en hij er een gat in maakte. (Musa) zei: Heb je er een gat in gemaakt om de opvarenden te verdrinken? Je hebt werkelijk iets vreselijks gedaan.

73. 72

    قَالَ أَلَمْ أَقُلْ إِنَّكَ لَن تَسْتَطِيعَ مَعِىَ صَبْرًا

    Qala alam aqul innaka lan tastati'a ma'iya sabra

    Hij zei: Heb ik je niet gezegd dat je het niet met mij zou kunnen uithouden?

74. 73

    قَالَ لَا تُؤَاخِذْنِى بِمَا نَسِيتُ وَلَا تُرْهِقْنِى مِنْ أَمْرِى عُسْرًا

    Qala la tu'akhidhni bima nasitu wala turhiqni min amri 'usra

    (Musa) zei: Wees niet boos op mij omdat ik het vergat, en wees niet hard voor mij vanwege mijn fout.

75. 74

    فَٱنطَلَقَا حَتَّىٰٓ إِذَا لَقِيَا غُلَٰمًا فَقَتَلَهُۥ قَالَ أَقَتَلْتَ نَفْسًا زَكِيَّةًۢ بِغَيْرِ نَفْسٍ لَّقَدْ جِئْتَ شَيْـًٔا نُّكْرًا

    Fantalaqa hatta idha laqiya ghulaman faqatalahu qala aqatalta nafsan zakiyyatan bighayri nafsin laqad ji'ta shay'an nukra

    Zo reisden zij beiden verder, totdat zij een jongen ontmoetten en hij hem doodde. (Musa) zei: Wat! Heb je een onschuldige ziel gedood die niemand heeft gedood? Je hebt werkelijk iets afschuwelijks gedaan.

76. 75

    ۞ قَالَ أَلَمْ أَقُل لَّكَ إِنَّكَ لَن تَسْتَطِيعَ مَعِىَ صَبْرًا

    Qala alam aqul laka innaka lan tastati'a ma'iya sabra

    Hij zei: Heb ik je niet gezegd dat je het niet met mij zou kunnen uithouden?

77. 76

    قَالَ إِن سَأَلْتُكَ عَن شَىْءٍۭ بَعْدَهَا فَلَا تُصَٰحِبْنِى ۖ قَدْ بَلَغْتَ مِن لَّدُنِّى عُذْرًا

    Qala in sa'altuka 'an shay'in ba'daha fala tusahibni qad balaghta min ladunni 'udhra

    (Musa) zei: Als ik je hierna nog ergens naar vraag, houd mij dan niet langer gezelschap. Je hebt van mij een reden gekregen om je te verontschuldigen.

78. 77

    فَٱنطَلَقَا حَتَّىٰٓ إِذَآ أَتَيَآ أَهْلَ قَرْيَةٍ ٱسْتَطْعَمَآ أَهْلَهَا فَأَبَوْا۟ أَن يُضَيِّفُوهُمَا فَوَجَدَا فِيهَا جِدَارًا يُرِيدُ أَن يَنقَضَّ فَأَقَامَهُۥ ۖ قَالَ لَوْ شِئْتَ لَتَّخَذْتَ عَلَيْهِ أَجْرًا

    Fantalaqa hatta idha ataya ahla qaryatin istat'ama ahlaha fa'abaw an yudayyifuhuma fawajada fiha jidaran yuridu an yanqadda fa'aqamahu qala law shi'ta lattakhadhta 'alayhi ajra

    Zo reisden zij beiden verder, totdat zij bij de inwoners van een stad kwamen. Zij vroegen de inwoners om voedsel, maar die weigerden hen als gasten te ontvangen. Daar vonden zij een muur die op instorten stond, en hij herstelde die. (Musa) zei: Als je had gewild, had je daarvoor een vergoeding kunnen vragen.

79. 78

    قَالَ هَٰذَا فِرَاقُ بَيْنِى وَبَيْنِكَ ۚ سَأُنَبِّئُكَ بِتَأْوِيلِ مَا لَمْ تَسْتَطِع عَّلَيْهِ صَبْرًا

    Qala hadha firaqu bayni wabaynika sa'unabbi'uka bita'wili ma lam tastati' 'alayhi sabra

    Hij zei: Hier scheiden onze wegen! Ik zal je de uitleg geven van datgene wat je niet geduldig kon verdragen.

80. 79

    أَمَّا ٱلسَّفِينَةُ فَكَانَتْ لِمَسَٰكِينَ يَعْمَلُونَ فِى ٱلْبَحْرِ فَأَرَدتُّ أَنْ أَعِيبَهَا وَكَانَ وَرَآءَهُم مَّلِكٌ يَأْخُذُ كُلَّ سَفِينَةٍ غَصْبًا

    Amma as‑safinatu fakanat limasakina ya'maluna fi al‑bahri fa'aradtu an a'ibaha wakana wara'ahum malikun ya'khudhu kulla safinatin ghasba

    Wat het schip betreft: het behoorde toe aan arme mensen die op de rivier werkten. Ik wilde het beschadigen, want achter hen was een koning die elk schip met geweld in beslag nam.

81. 80

    وَأَمَّا ٱلْغُلَٰمُ فَكَانَ أَبَوَاهُ مُؤْمِنَيْنِ فَخَشِينَآ أَن يُرْهِقَهُمَا طُغْيَٰنًا وَكُفْرًا

    Wa'amma al‑ghulamu fakana abawahu mu'minayni fakhashina an yurhiqahuma tughyanan wakufra

    En wat de jongen betreft: zijn ouders waren gelovigen en wij vreesden dat hij hen door opstandigheid en ongeloof zou onderdrukken.

82. 81

    فَأَرَدْنَآ أَن يُبْدِلَهُمَا رَبُّهُمَا خَيْرًا مِّنْهُ زَكَوٰةً وَأَقْرَبَ رُحْمًا

    Fa'aradna an yubdilahuma rabbuhuma khayran minhu zakatan wa'aqraba ruhma

    En wij wilden dat hun Heer hun in zijn plaats iemand zou geven die beter was in zuiverheid en meer geneigd tot barmhartigheid.

83. 82

    وَأَمَّا ٱلْجِدَارُ فَكَانَ لِغُلَٰمَيْنِ يَتِيمَيْنِ فِى ٱلْمَدِينَةِ وَكَانَ تَحْتَهُۥ كَنزٌ لَّهُمَا وَكَانَ أَبُوهُمَا صَٰلِحًا فَأَرَادَ رَبُّكَ أَن يَبْلُغَآ أَشُدَّهُمَا وَيَسْتَخْرِجَا كَنزَهُمَا رَحْمَةً مِّن رَّبِّكَ ۚ وَمَا فَعَلْتُهُۥ عَنْ أَمْرِى ۚ ذَٰلِكَ تَأْوِيلُ مَا لَمْ تَسْطِع عَّلَيْهِ صَبْرًا

    Wa'amma al‑jidaru fakana lighulamayni yatimayni fi al‑madinati wakana tahtahu kanzun lahuma wakana abuhuma salihan fa'arada rabbuka an yablugha ashuddahuma wayastakhrija kanzahuma rahmatan min rabbika wama fa'altuhu 'an amri dhalika ta'wilu ma lam tasti' 'alayhi sabra

    En wat de muur betreft: die behoorde toe aan twee weesjongens in de stad. Daaronder lag een schat die hun toebehoorde, en hun vader was rechtschapen geweest. Jouw Heer wilde dat zij tot volle kracht zouden komen en hun schat tevoorschijn zouden halen, als een barmhartigheid van hun Heer. Ik deed dit niet op eigen gezag. Dat is de uitleg van datgene wat je niet kon verdragen.

84. 83

    وَيَسْـَٔلُونَكَ عَن ذِى ٱلْقَرْنَيْنِ ۖ قُلْ سَأَتْلُوا۟ عَلَيْكُم مِّنْهُ ذِكْرًا

    Wayas'alunaka 'an Dhi al‑Qarnayni qul sa'atlu 'alaykum minhu dhikra

    Zij zullen je vragen naar Dzoel-Qarnain. Zeg: Ik zal jullie een herinnering aan hem voordragen.

85. 84

    إِنَّا مَكَّنَّا لَهُۥ فِى ٱلْأَرْضِ وَءَاتَيْنَٰهُ مِن كُلِّ شَىْءٍ سَبَبًا

    Inna makkanna lahu fi al‑ardi wa'ataynahu min kulli shay'in sababa

    Voorwaar, Wij gaven hem macht in het land en gaven hem een weg tot alles.

86. 85

    فَأَتْبَعَ سَبَبًا

    Fa'atba'a sababa

    En hij volgde een weg

87. 86

    حَتَّىٰٓ إِذَا بَلَغَ مَغْرِبَ ٱلشَّمْسِ وَجَدَهَا تَغْرُبُ فِى عَيْنٍ حَمِئَةٍ وَوَجَدَ عِندَهَا قَوْمًا ۗ قُلْنَا يَٰذَا ٱلْقَرْنَيْنِ إِمَّآ أَن تُعَذِّبَ وَإِمَّآ أَن تَتَّخِذَ فِيهِمْ حُسْنًا

    Hatta idha balagha maghriba ash‑shamsi wajadaha taghrubu fi 'aynin hami'atin wawajada 'indaha qawman qulna ya Dha al‑Qarnayni imma an tu'adhdhiba wa'imma an tattakhidha fihim husna

    Totdat hij de plaats bereikte waar de zon ondergaat. Hij zag haar ondergaan in een modderige bron en trof daar een volk aan. Wij zeiden: O Dzoel-Qarnain! Je kunt hen straffen of hun goedheid betonen.

88. 87

    قَالَ أَمَّا مَن ظَلَمَ فَسَوْفَ نُعَذِّبُهُۥ ثُمَّ يُرَدُّ إِلَىٰ رَبِّهِۦ فَيُعَذِّبُهُۥ عَذَابًا نُّكْرًا

    Qala amma man zalama fasawfa nu'adhdhibuhu thumma yuraddu ila rabbihi fayu'adhdhibuhu 'adhaban nukra

    Hij zei: Wie onrecht doet, zullen wij straffen. Daarna zal hij tot zijn Heer worden teruggebracht, Die hem met een verschrikkelijke straf zal straffen!

89. 88

    وَأَمَّا مَنْ ءَامَنَ وَعَمِلَ صَٰلِحًا فَلَهُۥ جَزَآءً ٱلْحُسْنَىٰ ۖ وَسَنَقُولُ لَهُۥ مِنْ أَمْرِنَا يُسْرًا

    Wa amma man amana wa 'amila salihan falahu jaza'an al‑husna wa sanaqulu lahu min amrina yusra

    Maar wie gelooft en goed doet, zal het goede als beloning ontvangen, en Wij zullen hem een mild bevel geven.

90. 89

    ثُمَّ أَتْبَعَ سَبَبًا

    Thumma atba'a sababa

    Daarna volgde hij een weg

91. 90

    حَتَّىٰٓ إِذَا بَلَغَ مَطْلِعَ ٱلشَّمْسِ وَجَدَهَا تَطْلُعُ عَلَىٰ قَوْمٍ لَّمْ نَجْعَل لَّهُم مِّن دُونِهَا سِتْرًا

    Hatta idha balagha matli'a ash‑shamsi wajadaha tatlu'u 'ala qawmin lam naj'al lahum min duniha sitra

    Totdat hij de plaats bereikte waar de zon opkomt en haar zag opkomen over een volk waarvoor Wij geen beschutting tegen haar hadden gemaakt.

92. 91

    كَذَٰلِكَ وَقَدْ أَحَطْنَا بِمَا لَدَيْهِ خُبْرًا

    Kadhalika wa qad ahatna bima ladayhi khubra

    Zo (was het). En Wij wisten alles over hem.

93. 92

    ثُمَّ أَتْبَعَ سَبَبًا

    Thumma atba'a sababa

    Daarna volgde hij een weg

94. 93

    حَتَّىٰٓ إِذَا بَلَغَ بَيْنَ ٱلسَّدَّيْنِ وَجَدَ مِن دُونِهِمَا قَوْمًا لَّا يَكَادُونَ يَفْقَهُونَ قَوْلًا

    Hatta idha balagha bayna as‑saddayni wajada min dunihima qawman la yakaduna yafqahuna qawla

    Totdat hij tussen de twee bergen kwam en aan deze kant ervan een volk aantrof dat nauwelijks een woord kon begrijpen.

95. 94

    قَالُوا۟ يَٰذَا ٱلْقَرْنَيْنِ إِنَّ يَأْجُوجَ وَمَأْجُوجَ مُفْسِدُونَ فِى ٱلْأَرْضِ فَهَلْ نَجْعَلُ لَكَ خَرْجًا عَلَىٰٓ أَن تَجْعَلَ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ سَدًّا

    Qalu ya dha al‑qarnayni inna Ya'juja wa Ma'juja mufsiduna fi al‑ardi fahal naj'alu laka kharjan 'ala an taj'ala baynana wa baynahum sadda

    Zij zeiden: O Dhoel-Qarnain! Zie! Yadjoedj en Madjoedj richten verderf aan in het land. Mogen wij u dan een schatting betalen op voorwaarde dat u een versperring tussen ons en hen opricht?

96. 95

    قَالَ مَا مَكَّنِّى فِيهِ رَبِّى خَيْرٌ فَأَعِينُونِى بِقُوَّةٍ أَجْعَلْ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ رَدْمًا

    Qala ma makkanni fihi rabbi khayrun fa a'inuni biquwwatin aj'al baynakum wa baynahum radma

    Hij zei: Wat mijn Heer mij heeft geschonken is beter (dan jullie schatting). Help mij slechts met de kracht (van mannen), dan zal ik tussen jullie en hen een wal oprichten.

97. 96

    ءَاتُونِى زُبَرَ ٱلْحَدِيدِ ۖ حَتَّىٰٓ إِذَا سَاوَىٰ بَيْنَ ٱلصَّدَفَيْنِ قَالَ ٱنفُخُوا۟ ۖ حَتَّىٰٓ إِذَا جَعَلَهُۥ نَارًا قَالَ ءَاتُونِىٓ أُفْرِغْ عَلَيْهِ قِطْرًا

    Atuni zubara al‑hadidi hatta idha sawa bayna as‑sadafayni qala unfukhu hatta idha ja'alahu naran qala atuni ufrigh 'alayhi qitra

    Breng mij stukken ijzer — totdat hij (de opening) tussen de rotswanden tot gelijke hoogte had opgevuld, zei hij: Blaas! — totdat hij het tot een vuur had gemaakt, zei hij: Breng mij gesmolten koper om eroverheen te gieten.

98. 97

    فَمَا ٱسْطَٰعُوٓا۟ أَن يَظْهَرُوهُ وَمَا ٱسْتَطَٰعُوا۟ لَهُۥ نَقْبًا

    Fama ista'u an yazharuhu wa ma istata'u lahu naqba

    En (Yadjoedj en Madjoedj) konden er niet overheen klimmen en konden (de wal) evenmin doorboren.

99. 98

    قَالَ هَٰذَا رَحْمَةٌ مِّن رَّبِّى ۖ فَإِذَا جَآءَ وَعْدُ رَبِّى جَعَلَهُۥ دَكَّآءَ ۖ وَكَانَ وَعْدُ رَبِّى حَقًّا

    Qala hadha rahmatun min rabbi fa idha ja'a wa'du rabbi ja'alahu dakka'a wa kana wa'du rabbi haqqa

    Hij zei: Dit is een barmhartigheid van mijn Heer; maar wanneer de belofte van mijn Heer in vervulling gaat, zal Hij hem met de grond gelijkmaken, want de belofte van mijn Heer is waar.

100. 99

     ۞ وَتَرَكْنَا بَعْضَهُمْ يَوْمَئِذٍ يَمُوجُ فِى بَعْضٍ ۖ وَنُفِخَ فِى ٱلصُّورِ فَجَمَعْنَٰهُمْ جَمْعًا

     Wa tarakna ba'dahum yawma'idhin yamuju fi ba'din wa nufikha fi as‑suri fajama'nahum jam'a

     En op die dag zullen Wij hen als golven tegen elkaar laten aanstromen, en er zal op de bazuin worden geblazen. Dan zullen Wij hen allen bijeenbrengen.

101. 100

     وَعَرَضْنَا جَهَنَّمَ يَوْمَئِذٍ لِّلْكَٰفِرِينَ عَرْضًا

     Wa 'aradna jahannama yawma'idhin lil‑kafirina 'arda

     Op die dag zullen Wij de hel duidelijk zichtbaar aan de ongelovigen tonen,

102. 101

     ٱلَّذِينَ كَانَتْ أَعْيُنُهُمْ فِى غِطَآءٍ عَن ذِكْرِى وَكَانُوا۟ لَا يَسْتَطِيعُونَ سَمْعًا

     Alladhina kanat a'yunuhum fi ghita'in 'an dhikri wa kanu la yastati'una sam'a

     Zij wier ogen voor Mijn vermaning versluierd waren en die het niet konden verdragen te luisteren.

103. 102

     أَفَحَسِبَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓا۟ أَن يَتَّخِذُوا۟ عِبَادِى مِن دُونِىٓ أَوْلِيَآءَ ۚ إِنَّآ أَعْتَدْنَا جَهَنَّمَ لِلْكَٰفِرِينَ نُزُلًا

     Afahasiba alladhina kafaru an yattakhidhu 'ibadi min duni awliya'a inna a'tadna jahannama lil‑kafirina nuzula

     Denken de ongelovigen dat zij Mijn dienaren buiten Mij als beschermende vrienden kunnen nemen? Zie! Wij hebben de hel als ontvangst voor de ongelovigen bereid.

104. 103

     قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُم بِٱلْأَخْسَرِينَ أَعْمَٰلًا

     Qul hal nunabbi'ukum bil‑akhsarina a'mala

     Zeg: Zullen Wij jullie meedelen wie door hun werken de grootste verliezers zullen zijn?

105. 104

     ٱلَّذِينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِى ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا وَهُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعًا

     Alladhina dalla sa'yuhum fi al‑hayati ad‑dunya wa hum yahsabuna annahum yuhsinuna sun'a

     Zij wier inspanningen in het wereldse leven verloren gaan, terwijl zij denken dat zij goed werk verrichten.

106. 105

     أُو۟لَٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِـَٔايَٰتِ رَبِّهِمْ وَلِقَآئِهِۦ فَحَبِطَتْ أَعْمَٰلُهُمْ فَلَا نُقِيمُ لَهُمْ يَوْمَ ٱلْقِيَٰمَةِ وَزْنًا

     Ula'ika alladhina kafaru bi'ayati rabbihim wa liqa'ihi fahabitat a'maluhum fala nuqimu lahum yawma al‑qiyamati wazna

     Zij zijn degenen die niet geloven in de openbaringen van hun Heer en in de ontmoeting met Hem. Daarom zijn hun werken vergeefs, en op de Dag van de Opstanding zullen Wij hun geen gewicht toekennen.

107. 106

     ذَٰلِكَ جَزَآؤُهُمْ جَهَنَّمُ بِمَا كَفَرُوا۟ وَٱتَّخَذُوٓا۟ ءَايَٰتِى وَرُسُلِى هُزُوًا

     Dhalika jaza'uhum jahannamu bima kafaru wattakhadhu ayati wa rusuli huzuwa

     Dat is hun beloning: de hel, omdat zij niet geloofden en de spot dreven met Onze openbaringen en Onze boodschappers.

108. 107

     إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّٰلِحَٰتِ كَانَتْ لَهُمْ جَنَّٰتُ ٱلْفِرْدَوْسِ نُزُلًا

     Inna alladhina amanu wa 'amilu as‑salihati kanat lahum jannatu al‑firdawsi nuzula

     Zie! Voor degenen die geloven en goede werken verrichten, zijn de tuinen van het paradijs als ontvangst bestemd,

109. 108

     خَٰلِدِينَ فِيهَا لَا يَبْغُونَ عَنْهَا حِوَلًا

     Khalidina fiha la yabghuna 'anha hiwala

     Waarin zij zullen blijven, zonder er ooit weg te willen gaan.

110. 109

     قُل لَّوْ كَانَ ٱلْبَحْرُ مِدَادًا لِّكَلِمَٰتِ رَبِّى لَنَفِدَ ٱلْبَحْرُ قَبْلَ أَن تَنفَدَ كَلِمَٰتُ رَبِّى وَلَوْ جِئْنَا بِمِثْلِهِۦ مَدَدًا

     Qul law kana al‑bahru midadan likalimati rabbi lanafida al‑bahru qabla an tanfada kalimatu rabbi wa law ji'na bimithlihi madada

     Zeg: Al werd de zee inkt voor de Woorden van mijn Heer, dan zou de zee zeker opraken voordat de woorden van mijn Heer uitgeput waren, zelfs als Wij eenzelfde hoeveelheid als aanvulling brachten.

111. 110

     قُلْ إِنَّمَآ أَنَا۠ بَشَرٌ مِّثْلُكُمْ يُوحَىٰٓ إِلَىَّ أَنَّمَآ إِلَٰهُكُمْ إِلَٰهٌ وَٰحِدٌ ۖ فَمَن كَانَ يَرْجُوا۟ لِقَآءَ رَبِّهِۦ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صَٰلِحًا وَلَا يُشْرِكْ بِعِبَادَةِ رَبِّهِۦٓ أَحَدًۢا

     Qul innama ana basharun mithlukum yuha ilayya annama ilahukum ilahun wahidun faman kana yarju liqa'a rabbihi falya'mal 'amalan salihan wa la yushrik bi'ibadati rabbihi ahada

     Zeg: Ik ben slechts een sterveling zoals jullie. Mijn Heer openbaart mij dat jullie Allah slechts één Allah is. En wie hoopt zijn Heer te ontmoeten, laat hem goede daden verrichten en niemand laten delen in de aanbidding die zijn Heer toekomt.

Tekst: The Qur'an, Arabic text in the Uthmani script (reading of Hafs from Asim). Betekenis: vertaald uit The Meaning of the Glorious Koran, translated by Marmaduke Pickthall, 1930. Woordelijk overgenomen uit de hier genoemde uitgave

Gratis lezen, kopiëren en afdrukken. Inloggen is niet nodig.