Psalm 89

1. 1

   Nauczający (złożony) od Etana Ezrahytczyka.

2. 2

   O miłosierdziach Pańskich na wieki śpiewać będę; od narodu do narodu opowiadać będę usty swemi prawdę twoję.

3. 3

   Rzekłem bowiem: Miłosierdzie na wieki budowane będzie; na niebiosach utwierdziłeś prawdę twoję, o którejś rzekł:

4. 4

   Postanowiłem przymierze z wybranym moim: przysiągłem Dawidowi, słudze swemu,

5. 5

   Że aż na wieki utwierdzę nasienie twoje, a zbuduję od narodu do narodu stolicę twoję.Sela.

6. 6

   Przetoż, Panie! wysławiają niebiosa cud twój, i prawdę twoję w zgromadzeniu świętych.

7. 7

   Albowiem któż na niebie przyrównany może być Panu? kto podobien jest Panu między synami mocarzów?

8. 8

   I w zgromadzeniu świętych bardzo jest Bóg straszliwy, a straszny nade wszystkich, którzy są około niego.

9. 9

   Panie, Boże zastępów! któż jest jakoś ty, Pan mocny? bo prawda twoja jest około ciebie.

10. 10

    Ty panujesz nad nadętością morską; gdy się podnoszą nawałności jego, ty je skracasz.

11. 11

    Tyś potawrł Egipt jako zranionego; mocą ramienia twego rozproszyłeś nieprzyjaciół twoich.

12. 12

    Twojeć są niebiosa, twoja też i ziemia; okrąg świata i pełność jego tyś ugruntował.

13. 13

    Tyś stworzył północy i południe; Tabor i Hermon śpiewają o imieniu twojem.

14. 14

    Ramię twoje mocne jest; można jest ręka twoja, a wywyższona jest prawica twoja.

15. 15

    Sprawiedliwość i sąd są gruntem stolicy twojej; miłosierdzie i prawda uprzedzają oblicze twoje.

16. 16

    Błogosławiony lud, który zna dźwięk twój; Panie! w światłości oblicza twego chodzić będą.

17. 17

    W imieniu twojem weselić się będą każdego dnia, a w sprwiedliwości twojej wywyższać się będą.

18. 18

    Boś ty jest chwałą mocy ich, a za wolą twoją wywyższy się róg nasz.

19. 19

    Bo od Pana jest tarcza nasza, a od świętego Izraelskiego król nasz.

20. 20

    W on czas mówiąc w widzeniu do świętego twego rzekłeś: Położyłem ratunek w ręku mocarza, wywyższyłem wybranego z ludu.

21. 21

    Znalazłem Dawida, sługę mego; olejkiem świętym moim pomazałem go.

22. 22

    Przetoż ręka moja będzie stała przy nim, a ramię moje posili go.

23. 23

    Nie uciśnie go nieprzyjaciel, a syn nieprawości nie utrapi go.

24. 24

    Bo potrę przed twarzą jego przeciwników jego, a tych, którzy go mają w nienawiści, porażę.

25. 25

    Nadto prawda moja i miłosierdzie moje z nim będzie, a w imieniu mojem wywyższony będzie róg jego.

26. 26

    I położę na morzu rękę jego i na rzekach prawicę jego.

27. 27

    On wołając rzecze: Tyś ojciec mój, Bóg mój, i skała zbawienia mego,

28. 28

    Ja go też za pierworodnego wystawię, i za wyższego nad królami ziemi.

29. 29

    Na wieki mu zachowam miłosierdzie moje, a przymierze moje stałe będzie przy nim.

30. 30

    I uczynię, że na wieki będzie trwało nasienie jego, a stolica jego jako dni niebios.

31. 31

    Ale jeźliby synowie jego opuścili zakon mój, a w sądach moich nie chodzili;

32. 32

    Jeźliby ustawy moje splugawili, a przykazań moich nie przestrzegali:

33. 33

    Tedy nawiedzę rózgą przestępstwo ich, a karaniem nieprawość ich.

34. 34

    Ale miłosierdzia swego nie odejmę od niego, ani skłamię przeciw prawdzie mojej.

35. 35

    Nie splugawię przymierza mego, a tego, co wyszło z ust moich, nie odmienię.

36. 36

    Razem przysiągł przez świętobliwość moję, że nie skłamię Dawidowi,

37. 37

    A że nasienie jego zostanie na wieki, a stolica jego jako słońce przedemną;

38. 38

    Jako miesiąc będzie utwierdzone na wieki, i jako świadkowie na niebie godnowierni. Sela.

39. 39

    Aleś go ty odrzucił i wzgardził; rozgniewałeś się na pomazańca twego.

40. 40

    Zrzuciłeś przymierze z sługą twoim; strąciłeś na ziemię koronę jego.

41. 41

    Roztargałeś wszystkie płoty jego, i basztyś jego rozwalił.

42. 42

    Szarpają go wszyscy, którzy drogą mimo idą; pośmiewiskiem jest i sąsiadom swoim.

43. 43

    Wywyższyłeś prawicę przeciwników jego; uweseliłeś wszysstkich nieprzyjaciół jego.

44. 44

    I ostrze miecza jego stępiłeś, a nie ratowałeś go w bitwie.

45. 45

    Zniosłeś ochędóstwo jego, a stolicę jego uderzyłeś o ziemię.

46. 46

    Ukróciłeś dni młodości jego, a przyodziałeś go hańbą. Sela.

47. 47

    Dokądże, Panie! na wiekiż się kryć będziesz? także będzie jako ogień pałać zapalczywość twoja?

48. 48

    Wspomnijże na mię, jako krótki jest wiek mój; azaś próżno stworzył wszystkich synów ludzkich?

49. 49

    Któż z ludzi tak żyć może, aby nie oglądał śmierci? któż wyrwie duszę swą z mocy grobu? Sela.

50. 50

    Gdzież są litości twoje dawne, o Panie! któreś przysiągł Dawidowi w prawdzie swej?

51. 51

    Wspomnij, Panie! na zelżywość sług twoich, a jakom ponosił wzgardę w zanadrzu swem od wszystkich narodów możnych.

52. 52

    Panie! jako urągali nieprzyjaciele twoi, jako urągali ścieżkom pomazańca twego. Niech będzie błogosławiony Pan aż na wieki. Amen, Amen.

Brzmienie: Biblia Gdańska, edition of 1881 (first printed 1632). Przepisano słowo w słowo z podanego wydania

Czytaj, kopiuj i drukuj za darmo. Bez logowania.