Modlitwa chrześcijańska

Psalm 139

Psalm 139 z Biblii — tekst oryginalny i jego znaczenie.

24 wersety
Około 1 minuty na odmówienie
Z Biblii

Pokaż

1
לַ֭מְנַצֵּחַ לְדָוִ֣ד מִזְמ֑וֹר יְהוָ֥ה חֲ֝קַרְתַּ֗נִי וַתֵּדָֽע׃
Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy. Panie! doświadczyłeś i doznałeś mię.
2
אַתָּ֣ה יָ֭דַעְתָּ שִׁבְתִּ֣י וְקוּמִ֑י בַּ֥נְתָּה לְ֝רֵעִ֗י מֵרָחֽוֹק׃
Tedy znasz siedzenie moje, i powstanie moje, wyrozumiewasz myśli moje z daleka.
3
אָרְחִ֣י וְרִבְעִ֣י זֵרִ֑יתָ וְֽכָל־דְּרָכַ֥י הִסְכַּֽנְתָּה׃
Tyś chodzenie moje i leżenie moje ogarnął, świadomeś wszystkich dróg moich.
4
כִּ֤י אֵ֣ין מִ֭לָּה בִּלְשׁוֹנִ֑י הֵ֥ן יְ֝הוָ֗ה יָדַ֥עְתָּ כֻלָּֽהּ׃
Nim przyjdzie słowo na język mój, oto Panie! ty to wszystko wiesz.
5
אָח֣וֹר וָקֶ֣דֶם צַרְתָּ֑נִי וַתָּ֖שֶׁת עָלַ֣י כַּפֶּֽכָה׃
Z tyłu i z przodku otoczyłeś mię, a położyłeś na mię rękę twoję.
6
פלאיה דַ֣עַת מִמֶּ֑נִּי נִ֝שְׂגְּבָ֗ה לֹא־א֥וּכַֽל לָֽהּ׃
Dziwniejsza umiejętność twoja nad dowcip mój; wysoka jest, nie mogę jej pojąć.
7
אָ֭נָ֥ה אֵלֵ֣ךְ מֵרוּחֶ֑ךָ וְ֝אָ֗נָה מִפָּנֶ֥יךָ אֶבְרָֽח׃
Dokąd ujdę przed duchem twoim? a dokąd przed obliczem twojem uciekę?
8
אִם־אֶסַּ֣ק שָׁ֭מַיִם שָׁ֣ם אָ֑תָּה וְאַצִּ֖יעָה שְּׁא֣וֹל הִנֶּֽךָּ׃
Jeźlibym wstąpił do nieba, jesteś tam; i jeźlibym sobie posłał w grobie, i tameś przytomny.
9
אֶשָּׂ֥א כַנְפֵי־שָׁ֑חַר אֶ֝שְׁכְּנָ֗ה בְּאַחֲרִ֥ית יָֽם׃
Wziąłlibym skrzydła rannej zorzy, abym mieszkał na końcu morza,
10
גַּם־שָׁ֭ם יָדְךָ֣ תַנְחֵ֑נִי וְֽתֹאחֲזֵ֥נִי יְמִינֶֽךָ׃
I tamby mię ręka twoja prowadziła, a dosięgłaby mię prawica twoja.
11
וָ֭אֹמַר אַךְ־חֹ֣שֶׁךְ יְשׁוּפֵ֑נִי וְ֝לַ֗יְלָה א֣וֹר בַּעֲדֵֽנִי׃
Albo rzekłlibym: Wżdyć ciemności zakryją mię; aleć i noc jest światłem około mnie,
12
גַּם־חֹשֶׁךְ֮ לֹֽא־יַחְשִׁ֪יךְ מִ֫מֶּ֥ךָ וְ֭לַיְלָה כַּיּ֣וֹם יָאִ֑יר כַּ֝חֲשֵׁיכָ֗ה כָּאוֹרָֽה׃
Gdyż i ciemności nic nie zakryją przed tobą; owszem tobie noc jako dzień świeci; ciemnościć są jako światłość.
13
כִּֽי־אַ֭תָּה קָנִ֣יתָ כִלְיֹתָ֑י תְּ֝סֻכֵּ֗נִי בְּבֶ֣טֶן אִמִּֽי׃
Ty zaiste w nocy masz nerki moje; okryłeś mię w żywocie matki mojej.
14
אֽוֹדְךָ֗ עַ֤ל כִּ֥י נוֹרָא֗וֹת נִ֫פְלֵ֥יתִי נִפְלָאִ֥ים מַעֲשֶׂ֑יךָ וְ֝נַפְשִׁ֗י יֹדַ֥עַת מְאֹֽד׃
Wysławiam cię dlatego, że się zdumiewam strasznym i dziwnym sprawom twoim, a dusza moja zna je wybornie.
15
לֹא־נִכְחַ֥ד עָצְמִ֗י מִ֫מֶּ֥ךָּ אֲשֶׁר־עֻשֵּׂ֥יתִי בַסֵּ֑תֶר רֻ֝קַּ֗מְתִּי בְּֽתַחְתִּיּ֥וֹת אָֽרֶץ׃
Nie zataiła się żadna kość moja przed tobą, chociażem był uczyniony w skrytości, i misternie złożony w niskościach ziemi.
16
גָּלְמִ֤י ׀ רָ֘א֤וּ עֵינֶ֗יךָ וְעַֽל־סִפְרְךָ֮ כֻּלָּ֪ם יִכָּ֫תֵ֥בוּ יָמִ֥ים יֻצָּ֑רוּ ולא אֶחָ֣ד בָּהֶֽם׃
Niedoskonały płód ciała mego widziały oczy twoje; w księgi twoje wszystkie członki moje wpisane są, i dni, w których kształtowane były, gdy jeszcze żadnego z nich nie było.
17
וְלִ֗י מַה־יָּקְר֣וּ רֵעֶ֣יךָ אֵ֑ל מֶ֥ה עָ֝צְמוּ רָאשֵׁיהֶֽם׃
Przetoż o jako drogie są u mnie myśli twoje, Boże! a jako ich jest wielka liczba.
18
אֶ֭סְפְּרֵם מֵח֣וֹל יִרְבּ֑וּן הֱ֝קִיצֹ֗תִי וְעוֹדִ֥י עִמָּֽךְ׃
Jeźlibym je chciał zliczyć, nad piasek rozmnożyły się; ocucęli się, jeszczem ci ja z tobą.
19
אִם־תִּקְטֹ֖ל אֱל֥וֹהַּ ׀ רָשָׁ֑ע וְאַנְשֵׁ֥י דָ֝מִ֗ים ס֣וּרוּ מֶֽנִּי׃
Zabiłlibyś, o Boże! niezbożnika, tedyćby mężowie krwawi odstąpili odemnie;
20
אֲשֶׁ֣ר יֹ֭אמְרֻךָ לִמְזִמָּ֑ה נָשֻׂ֖א לַשָּׁ֣וְא עָרֶֽיךָ׃
Którzy mówią przeciwko tobie obrzydłości, którzy próżno wynoszą nieprzyjaciół twoich.
21
הֲלֽוֹא־מְשַׂנְאֶ֖יךָ יְהוָ֥ה ׀ אֶשְׂנָ֑א וּ֝בִתְקוֹמְמֶ֗יךָ אֶתְקוֹטָֽט׃
Izali tych, którzy cię w nienawiści mają, o Panie! niemam w nienawiści? a ci, którzy przeciwko tobie powstawają, izaż mi nie omierzli?
22
תַּכְלִ֣ית שִׂנְאָ֣ה שְׂנֵאתִ֑ים לְ֝אוֹיְבִ֗ים הָ֣יוּ לִֽי׃
Główną nienawiścią nienawidzę ich, a mam ich za nieprzyjaciół.
23
חָקְרֵ֣נִי אֵ֭ל וְדַ֣ע לְבָבִ֑י בְּ֝חָנֵ֗נִי וְדַ֣ע שַׂרְעַפָּֽי׃
Wyszpieguj mię, Boże! a poznaj serce moje; doświadcz mię, a poznaj myśli moje,
24
וּרְאֵ֗ה אִם־דֶּֽרֶךְ־עֹ֥צֶב בִּ֑י וּ֝נְחֵ֗נִי בְּדֶ֣רֶךְ עוֹלָֽם׃
I obacz, jeźli droga odporności jest we mnie, a prowadź mię drogą wieczną.

Brzmienie: Biblia Gdańska, edition of 1881 (first printed 1632). Przepisano słowo w słowo z podanego wydania

Czytaj, kopiuj i drukuj za darmo. Bez logowania.

Kiedy odmawia się tę modlitwę

Wielu chrześcijan odmawia Psalm 139 podczas modlitwy osobistej, nabożeństw lub rozważania Bożej wiedzy i troski. Sięgają po niego także w chwilach niepewności lub podczas rachunku sumienia, zwłaszcza ze względu na końcową prośbę, by Bóg przeniknął serce i wskazał drogę.

Modlitwa osobista
Nabożeństwo
Rachunek sumienia
Chwile niepewności

Skąd pochodzi

Psalm 139 pochodzi z biblijnej Księgi Psalmów i należy do dziedzictwa Pisma Świętego wspólnego chrześcijaństwu i judaizmowi. Jego nagłówek przypisuje autorstwo Dawidowi. Napisany pierwotnie po hebrajsku, zwraca się bezpośrednio do Boga, wyrażając zdumienie, stawiając wnikliwe pytania i prosząc o prowadzenie.

W biblioteceBiblia króla JakubaZobacz książkę

Library of Alexandria

Wszystkie modlitwy i książki, z których pochodzą

E-booki, audiobooki i 15-minutowe streszczenia bez limitu oraz książki drukowane w cenie kosztów druku: w miękkiej i twardej oprawie oraz w dużym druku. 5 kont w cenie jednego, w 25 językach. Zacznij za darmo.

Pisma święte, święci i mistycy każdego wyznania
5 kont w cenie jednego, dla wszystkich domowników
Miękka oprawa, twarda oprawa i duży druk — w cenie kosztów druku

Zacznij za darmo

Na początek za darmo. Odnowienie co roku. Zrezygnuj w dowolnej chwili.

Powiązane modlitwy i teksty

Psalm 139 — pytania

Ile wersetów ma Psalm 139?

Psalm 139 ma 24 wersety.

O czym jest Psalm 139?

Psalm rozważa, jak dogłębnie Bóg zna psalmistę, jak towarzyszy mu swoją obecnością, dokądkolwiek ten się uda, oraz z jaką troską kształtuje życie w łonie matki. Zawiera również mocne słowa przeciwko wrogom Boga, a kończy się prośbą, by Bóg przeniknął psalmistę i go prowadził.

Kto napisał Psalm 139?

Nagłówek psalmu przypisuje jego autorstwo Dawidowi i tradycyjnie psalm jest z nim wiązany. Nagłówek nie pozwala jednak ustalić dokładnej daty powstania utworu.

Kiedy chrześcijanie modlą się Psalmem 139?

Wielu chrześcijan modli się nim podczas modlitwy osobistej lub nabożeństw, zwłaszcza gdy szukają Bożego prowadzenia albo badają swoje myśli i czyny. Może on także dostarczyć słów do modlitwy osobie, która czuje się niepewnie lub samotnie.