Psalm 105

1. 1

   הוֹד֣וּ לַ֭יהוָה קִרְא֣וּ בִּשְׁמ֑וֹ הוֹדִ֥יעוּ בָ֝עַמִּ֗ים עֲלִילוֹתָֽיו׃

   Wysławiajcie Pana; ogłaszajcie imię jego; opowiadajcie między narodami sprawy jego.

2. 2

   שִֽׁירוּ־ל֭וֹ זַמְּרוּ־ל֑וֹ שִׂ֝֗יחוּ בְּכָל־נִפְלְאוֹתָֽיו׃

   Śpiewajcie mu, śpiewajcie mu psalmy, rozmawiajcie o wszystkich cudach jego.

3. 3

   הִֽ֭תְהַלְלוּ בְּשֵׁ֣ם קָדְשׁ֑וֹ יִ֝שְׂמַ֗ח לֵ֤ב ׀ מְבַקְשֵׁ֬י יְהוָֽה׃

   Chlubcie się imieniem świętem jego; niech się weseli serce szukających Pana.

4. 4

   דִּרְשׁ֣וּ יְהוָ֣ה וְעֻזּ֑וֹ בַּקְּשׁ֖וּ פָנָ֣יו תָּמִֽיד׃

   Szukajcież Pana i mocy jego; szukajcie oblicza jego zawsze.

5. 5

   זִכְר֗וּ נִפְלְאוֹתָ֥יו אֲשֶׁר־עָשָׂ֑ה מֹ֝פְתָ֗יו וּמִשְׁפְּטֵי־פִֽיו׃

   Przypominajcie sobie dziwy jego, które czynił, cuda jego i sądy ust jego.

6. 6

   זֶ֭רַע אַבְרָהָ֣ם עַבְדּ֑וֹ בְּנֵ֖י יַעֲקֹ֣ב בְּחִירָֽיו׃

   Wy nasienie Abrahama, sługi jego! Wy synowie Jakóbowi, wybrani jego!

7. 7

   ה֭וּא יְהוָ֣ה אֱלֹהֵ֑ינוּ בְּכָל־הָ֝אָ֗רֶץ מִשְׁפָּטָֽיו׃

   Onci jest Pan, Bóg nasz, po wszystkiej ziemi sądy jego.

8. 8

   זָכַ֣ר לְעוֹלָ֣ם בְּרִית֑וֹ דָּבָ֥ר צִ֝וָּ֗ה לְאֶ֣לֶף דּֽוֹר׃

   Pamięta wiecznie na przymierze swoje: na słowo, które przykazał aż do tysiącznego pokolenia;

9. 9

   אֲשֶׁ֣ר כָּ֭רַת אֶת־אַבְרָהָ֑ם וּשְׁב֖וּעָת֣וֹ לְיִשְׂחָֽק׃

   Które postanowił z Abrahamem, i na przysięgę swą uczynioną Izaakowi.

10. 10

    וַיַּֽעֲמִידֶ֣הָ לְיַעֲקֹ֣ב לְחֹ֑ק לְ֝יִשְׂרָאֵ֗ל בְּרִ֣ית עוֹלָֽם׃

    Bo je postanowił Jakóbowi za ustawę, a Izraelowi za umowę wieczną.

11. 11

    לֵאמֹ֗ר לְךָ֗ אֶתֵּ֥ן אֶת־אֶֽרֶץ־כְּנָ֑עַן חֶ֝֗בֶל נַחֲלַתְכֶֽם׃

    Mówiąc: Tobie dam ziemię Chananejską za sznur dziedzictwa waszego;

12. 12

    בִּֽ֭הְיוֹתָם מְתֵ֣י מִסְפָּ֑ר כִּ֝מְעַ֗ט וְגָרִ֥ים בָּֽהּ׃

    Kiedy ich był mały poczet, prawie mały poczet, a jeszcze w niej byli przychodniami.

13. 13

    וַֽ֭יִּתְהַלְּכוּ מִגּ֣וֹי אֶל־גּ֑וֹי מִ֝מַּמְלָכָ֗ה אֶל־עַ֥ם אַחֵֽר׃

    Przechodzili zaiste od narodu do narodu, a z królestwa innego ludu;

14. 14

    לֹֽא־הִנִּ֣יחַ אָדָ֣ם לְעָשְׁקָ֑ם וַיּ֖וֹכַח עֲלֵיהֶ֣ם מְלָכִֽים׃

    Nie dopuszczał nikomu, aby im miał krzywdę czynić; nawet karał dla nich i królów, mówiąc:

15. 15

    אַֽל־תִּגְּע֥וּ בִמְשִׁיחָ֑י וְ֝לִנְבִיאַי אַל־תָּרֵֽעוּ׃

    Nie tykajcie pomazańców moich, a prorokom moim nie czyńcie nic złego.

16. 16

    וַיִּקְרָ֣א רָ֭עָב עַל־הָאָ֑רֶץ כָּֽל־מַטֵּה־לֶ֥חֶם שָׁבָֽר׃

    Gdy przywoławszy głód na ziemię, wszystkę podporę chleba pokruszył.

17. 17

    שָׁלַ֣ח לִפְנֵיהֶ֣ם אִ֑ישׁ לְ֝עֶ֗בֶד נִמְכַּ֥ר יוֹסֵֽף׃

    Posłał przed nimi męża, który był za niewolnika sprzedany, to jest Józefa;

18. 18

    עִנּ֣וּ בַכֶּ֣בֶל רגליו בַּ֝רְזֶ֗ל בָּ֣אָה נַפְשֽׁוֹ׃

    Którego nogi pętami trapili, a żelazo ścisnęło ciało jego,

19. 19

    עַד־עֵ֥ת בֹּֽא־דְבָר֑וֹ אִמְרַ֖ת יְהוָ֣ה צְרָפָֽתְהוּ׃

    Aż do onego czasu, gdy się o nim wzmianka stała; mowa Pańska doświadczała go.

20. 20

    שָׁ֣לַח מֶ֭לֶךְ וַיַּתִּירֵ֑הוּ מֹשֵׁ֥ל עַ֝מִּ֗ים וַֽיְפַתְּחֵֽהוּ׃

    Posławszy król kazał go puścić; ten, który panował nad narodami, wolnym go uczynił.

21. 21

    שָׂמ֣וֹ אָד֣וֹן לְבֵית֑וֹ וּ֝מֹשֵׁ֗ל בְּכָל־קִנְיָנֽוֹ׃

    Postanowił go panem domu swego, i książęciem nad wszystką dzierżawą swoją,

22. 22

    לֶאְסֹ֣ר שָׂרָ֣יו בְּנַפְשׁ֑וֹ וּזְקֵנָ֥יו יְחַכֵּֽם׃

    Aby władał i książętami jego według zdania duszy swojej, i starców jego mądrości nauczał.

23. 23

    וַיָּבֹ֣א יִשְׂרָאֵ֣ל מִצְרָ֑יִם וְ֝יַעֲקֹ֗ב גָּ֣ר בְּאֶֽרֶץ־חָֽם׃

    Potem wszedł Izrael do Egiptu, a Jakób był gościem w ziemi Chamowej;

24. 24

    וַיֶּ֣פֶר אֶת־עַמּ֣וֹ מְאֹ֑ד וַ֝יַּֽעֲצִמֵהוּ מִצָּרָֽיו׃

    Gdzie rozmnożył Bóg lud swój bardzo, i uczynił go możniejszym nad nieprzyjaciół jego.

25. 25

    הָפַ֣ךְ לִ֭בָּם לִשְׂנֹ֣א עַמּ֑וֹ לְ֝הִתְנַכֵּ֗ל בַּעֲבָדָֽיו׃

    Odmienił serce ich, iż mieli w nienawiści lud jego, a zmyślali zdrady przeciw sługom jego.

26. 26

    שָׁ֭לַח מֹשֶׁ֣ה עַבְדּ֑וֹ אַ֝הֲרֹ֗ן אֲשֶׁ֣ר בָּֽחַר־בּֽוֹ׃

    Posłał Mojżesza, sługę swego i Aarona, którego obrał;

27. 27

    שָֽׂמוּ־בָ֭ם דִּבְרֵ֣י אֹתוֹתָ֑יו וּ֝מֹפְתִ֗ים בְּאֶ֣רֶץ חָֽם׃

    Którzy im przedłożyli słowa znaków jego, i cuda w ziemi Chamowej.

28. 28

    שָׁ֣לַֽח חֹ֭שֶׁךְ וַיַּחְשִׁ֑ךְ וְלֹֽא־מָ֝ר֗וּ אֶת־דברוו׃

    Posłał ciemności, i zaćmiło się, a nie byli odpornymi słowu jego.

29. 29

    הָפַ֣ךְ אֶת־מֵימֵיהֶ֣ם לְדָ֑ם וַ֝יָּ֗מֶת אֶת־דְּגָתָֽם׃

    Obrócił wody ich w krew, a pomorzył ryby w nich.

30. 30

    שָׁרַ֣ץ אַרְצָ֣ם צְפַרְדְּעִ֑ים בְּ֝חַדְרֵ֗י מַלְכֵיהֶֽם׃

    Wydała ziemia ich mnóstwo żab, i były w pałacach królów ich.

31. 31

    אָ֭מַר וַיָּבֹ֣א עָרֹ֑ב כִּ֝נִּ֗ים בְּכָל־גְּבוּלָֽם׃

    Rzekł, a przyszła rozmaita mucha, i mszyce we wszystkich granicach ich.

32. 32

    נָתַ֣ן גִּשְׁמֵיהֶ֣ם בָּרָ֑ד אֵ֖שׁ לֶהָב֣וֹת בְּאַרְצָֽם׃

    Dał grad miasto deszczu, ogień palący na ziemię ich.

33. 33

    וַיַּ֣ךְ גַּ֭פְנָם וּתְאֵנָתָ֑ם וַ֝יְשַׁבֵּ֗ר עֵ֣ץ גְּבוּלָֽם׃

    Także potłukł winnice ich, i figi ich, a pokruszył drzewa w granicach ich.

34. 34

    אָ֭מַר וַיָּבֹ֣א אַרְבֶּ֑ה וְ֝יֶ֗לֶק וְאֵ֣ין מִסְפָּֽר׃

    Rzekł, a przyszła szarańcza, i chrząszczów niezliczone mnóstwo;

35. 35

    וַיֹּ֣אכַל כָּל־עֵ֣שֶׂב בְּאַרְצָ֑ם וַ֝יֹּ֗אכַל פְּרִ֣י אַדְמָתָֽם׃

    I pożarły wszelkie ziele w ziemi ich, a pojadły urodzaje ziemi ich.

36. 36

    וַיַּ֣ךְ כָּל־בְּכ֣וֹר בְּאַרְצָ֑ם רֵ֝אשִׁ֗ית לְכָל־אוֹנָֽם׃

    Nawet pobił wszystko pierworodztwo w ziemi ich, początek wszystkiej siły ich.

37. 37

    וַֽ֭יּוֹצִיאֵם בְּכֶ֣סֶף וְזָהָ֑ב וְאֵ֖ין בִּשְׁבָטָ֣יו כּוֹשֵֽׁל׃

    Tedy ich wywiódł ze srebrem i ze złotem, a nie był nikt słaby między pokoleniem ich.

38. 38

    שָׂמַ֣ח מִצְרַ֣יִם בְּצֵאתָ֑ם כִּֽי־נָפַ֖ל פַּחְדָּ֣ם עֲלֵיהֶֽם׃

    Radował się Egipt, gdy oni wychodzili; albowiem był przypadł na nich strach ich.

39. 39

    פָּרַ֣שׂ עָנָ֣ן לְמָסָ֑ךְ וְ֝אֵ֗שׁ לְהָאִ֥יר לָֽיְלָה׃

    Rozpostarł obłok na okrycie ich, a ogień na oświecanie nocy.

40. 40

    שָׁאַ֣ל וַיָּבֵ֣א שְׂלָ֑ו וְלֶ֥חֶם שָׁ֝מַ֗יִם יַשְׂבִּיעֵֽם׃

    Na żądanie ich przywiódł przepiórki, a chlebem niebieskim nasycił ich.

41. 41

    פָּ֣תַח צ֭וּר וַיָּז֣וּבוּ מָ֑יִם הָ֝לְכ֗וּ בַּצִּיּ֥וֹת נָהָֽר׃

    Otworzył skałę i wypłynęły wody, a płynęły po suchych miejscach jako rzeka.

42. 42

    כִּֽי־זָ֭כַר אֶת־דְּבַ֣ר קָדְשׁ֑וֹ אֶֽת־אַבְרָהָ֥ם עַבְדּֽוֹ׃

    Albowiem wspomniał na słowo świętobliwości swojej, które rzekł do Abrahama, sługi swego.

43. 43

    וַיּוֹצִ֣א עַמּ֣וֹ בְשָׂשׂ֑וֹן בְּ֝רִנָּ֗ה אֶת־בְּחִירָֽיו׃

    Przetoż wywiódł lud swój z weselem, a z śpiewaniem wybranych swoich.

44. 44

    וַיִּתֵּ֣ן לָ֭הֶם אַרְצ֣וֹת גּוֹיִ֑ם וַעֲמַ֖ל לְאֻמִּ֣ים יִירָֽשׁוּ׃

    I podał im ziemię pogan, a posiedli prace narodów.

45. 45

    בַּעֲב֤וּר ׀ יִשְׁמְר֣וּ חֻ֭קָּיו וְתוֹרֹתָ֥יו יִנְצֹ֗רוּ הַֽלְלוּ־יָֽהּ׃

    Aby zachowali ustawy jego, a prawa jego przestrzegali. Halleluja.

Brzmienie: Biblia Gdańska, edition of 1881 (first printed 1632). Przepisano słowo w słowo z podanego wydania

Czytaj, kopiuj i drukuj za darmo. Bez logowania.