Samenvatting van De man met de zwarte veer

Waar De man met de zwarte veer over gaat

Wat zou je doen als je in een gevangeniskelder een briefje vond in je eigen handschrift, geschreven 200 jaar voor je geboorte? Dat overkomt Theophrastus Longuet, een gepensioneerde Parijse stempelmaker, in 1911. Hij bezoekt de Conciergerie met zijn mooie vrouw Marceline en zijn beste vriend Adolphe Lecamus. Het bezoek lijkt op een mislukking af te lopen, tot een donkere gang iets in hem wekt. Zijn stem verandert. Zijn voeten kennen de weg. Zijn vingers vinden een papiertje tussen 2 stenen. De bangste man van Parijs verlaat de gevangenis met een geheim dat hem niet meer loslaat. Daaruit volgen scènes die eerst grappig zijn en later angstaanjagend. Een zelfingenomen vriend verklaart alles met Plato en Darwin. Een vioolspelende politiecommissaris wordt gerold door iemand die nooit iets heeft gestolen. Een buurman verliest zijn oren. Een spiritist met een indrukwekkende naam probeert de patiënt te genezen met de rede, en daarna met een mes van licht.

De man met de zwarte veer is een roman van Gaston Leroux, de Franse journalist die ook Het fantoom van de opera en Het mysterie van de gele kamer schreef. Het boek presenteert zich als een echt dossier. In het voorwoord vertelt Leroux dat een man in het zwart een sandelhouten kistje naar zijn krant Le Matin brengt. Hij noemt zich Adolphe, zegt dat de eigenaar dood is en verdwijnt. Het kistje bevat memoires, politierapporten en aantekeningen. Leroux zegt de feiten te hebben gecontroleerd en ze uiteindelijk te zijn gaan geloven. Die papieren vormen het verhaal. Theophrastus schrijft warm en gewichtig. Adolphe klinkt als een docent. Commissaris Mifroid bewondert zijn eigen slimheid. Met dit zogenaamd echte dossier neemt Leroux de lezer voortdurend op de hak.

De komedie wordt geleidelijk donkerder. Louis-Dominique Cartouche leidde onder de regent duizenden Parijse dieven en stond bekend om zijn lef en manieren. Franse lezers van 1911 kenden hem uit toneelstukken en balladen. Leroux plaatst hem in een zachtaardige winkelier. Hij vermengt satire, speurwerk en gruwel, met behoud van zijn sluwe humor. Elk hoofdstuk eindigt spannend en de raadsels zijn eerlijk oplosbaar. Het eerste kernidee begint waar de ellende begint: bij een gewoon gezinsuitje naar een gevangenis.

Voor wie is het?. Lezers die houden van Franse geestigheid, Parijse straten en onwaarschijnlijke helden zullen van deze roman genieten. Hij is ook geschikt voor liefhebbers van mysteries met speelse logische raadsels, bovennatuurlijke trekjes, spookachtige ideeën over vorige levens en verhalen waarin lachen en huiveren samengaan.