Monoloog

Literair begrip · spreek het uit MON-uh-log

Een monoloog is een lange toespraak van één personage, zonder dat een ander personage het woord neemt. De monoloog kan tot andere personages gericht zijn of persoonlijke gedachten onthullen, zodat lezers de gevoelens, argumenten of plannen van een personage beter kunnen volgen.

Twee manieren waarop monoloog voorkomt

A speech to others

A character speaks at length while other characters listen. The speech may tell a story, defend a choice, or try to change the listeners’ minds.

In Julius Caesar, Antony addresses the crowd after Caesar’s death. His funeral speech gradually turns the crowd against the men who killed Caesar.

In Julius Caesar by William Shakespeare

A soliloquy

A character speaks private thoughts aloud, without treating other characters as listeners. This kind of monologue lets the audience hear doubts or intentions that might otherwise stay hidden.

In Macbeth, Macbeth imagines a dagger before him as he prepares to murder Duncan. His speech reveals his troubled mind before he goes to the king’s room.

In Macbeth by William Shakespeare

Een monoloog herkennen

Look for a long stretch of speech from one character.
Check whether anyone interrupts or takes a turn.
Notice whom the character addresses and what the speech reveals.

3 maanden gratis

200.000+ klassiekers. Elk formaat, gratis om te beginnen.

E-books, luisterboeken en samenvattingen in 15 minuten, en elk boek gedrukt tegen drukkosten, ook in grote letters.

Begin gratisVandaag betaal je niets. USD 0,14 per dag in je eerste jaar, daarna USD 0,27 per dag.

Wat is het verschil tussen een monoloog en een alleenspraak?

Een alleenspraak is een monoloog waarin een personage zijn of haar persoonlijke gedachten hardop uitspreekt. Monoloog is de bredere term: ook lange toespraken tot anderen vallen eronder, zoals een openbare oproep of een verhaal voor luisteraars.

Kan een monoloog voorkomen in een roman?

Ja, een roman kan een monoloog bevatten wanneer een personage lange tijd onafgebroken spreekt. Er kan ook een innerlijke monoloog in voorkomen, die de onuitgesproken gedachten van een personage volgt in plaats van hardop uitgesproken woorden.